Ja die Jorg… Een extreme mens met extreme meningen. Zo van heraus met alle buitenlanders, het gezin is de hoeksteen van de samenleving en nultolerantie voor alles wat schuins over de wet marcheert. En alle mensen maar in de handen klappen dat hij g*dverd*mme gelijk had en dat hij konten kickte.
Komen na zijn dood plotseling ‘de verhalen’ naar boven: dat hij bij zijn crash crapuleus te hard over de baan scheurde, zich een stuk in zijn kloten had gezopen én eigenlijk al jarenlang een verdoken bruine – voorlopig geen zwarte – seksuele voorkeur had. Zo van in ‘t poepgaatje bij andere meneren. Geen reputatiemanager die daar nog iets aan kan doen. Lijkt mij dat zijn graf niet zo druk bezocht zal worden als dat van andere goden.
Zo’n beetje als de voormalige gouverneur van New York die – don’t they all – het gezin hoog in het vaandel droeg, maar tegelijkertijd ‘de studies’ van beeldschone bimbo’s financierde in ruil voor vleselijke wederdiensten. Weet u, mensen met veel geld en macht hebben steevast enkele basiskenmerken gemeen: veel drank, luxehoeren à volonté en wintervoorraad coke. Om van de afwezigheid van manieren, respect voor anderen en beleefdheid maar te zwijgen.
Al die verhalen, dat doet mij fantaseren. Stel u voor dat Filip DW stiekum een authentieke kebabzaak in zijn kelder heeft steken. Dat ze na de partijraad collectief nen durum van schaap steken. Dat zijn iPod vol Raï muziek van Khaled staat – die hij meezingt onder de douche – en bij voorkeur eens een citytripke naar Marrakech pleegt in plaats van een shortski in Östereich.
Kijk… Radicaal zijn in het publiek, dat keert zich vroeg of laat keihard in uw gezicht terug. Geef mij maar figuren als Pimmetje, de zelfverklaarde koning van de Rotterdamse darkrooms. Of JM Dedecker, AKA de Ayrton Senna van de E40. Uw eigen ‘fout zijn’ radicaal gemeen uitspelen en iedereen uitdagen te beweren dat zij ook maar één graat beter zijn. Lang leve de immoraliteit!
Bij deze een prettig weekend gewenst. Ik muis er vanonderdoor wegens een drukke agenda. Ik moet nog een trailerpark in de fik steken, de weedvoorraad van de Nederlandse grensgemeenten leegkopen, een lunchke met Hitlers lievelingsgerecht op het menu en mij laten afzuigen door een vijftiger in een publiek twalet. En wat u dit weekend zegt te doen in de comments kan maar best in dezelfde lijn liggen.
Ik weet niet of je hier de juiste defintie hanteert van “radicaal”. Gandhi, Daens, Mandela, waren radicalen of werden door hun tijdgenoten toch als “radicaal” bestempeld. Of Haider een radicaal was betwijfel ik, “populist” is waarschijnlijk een beter etiket.
Het doet me denken aan de inmiddels overleden VB-politicus Guido Van Tastenhoye die twee jaar geleden ijverde voor een verblijfsvergunning voor een Kazachs gezin dat het land zou worden uitgezet. Hij mocht in een hi-la-risch schrijnende Ter Zake uitleggen waarom zijn houding dan toch niet inconsequent was. De man heeft over de hele uitzending niet één volzin geproduceerd; de vragen werden gepareerd door de man met de stiekeme authentieke kebabzaak in zijn kelder.