Als je als kind naar de tandarts moet, dan zeggen ze je dat het allemaal niet zo erg is. Dat het zo geen pijn zal doen. Tot je in die zetel ligt, met een spot in uw ogen, een aquariumelement in uw mond en er een kerel met een precisie black&dekker op u afstapt. Dan weet je het: dit wordt lastig.
Als je een kind krijgt, dan zegt iedereen hoe fantastisch dat is. Er zijn er maar weinigen die echt eerlijk zijn. Mijn vorige grote baas was direct: “Pietel: your life is over!”. En hij had volledig gelijk. Mijn life as I knew it was over. Niet dat mijn leven gedaan is, maar er start een ander leven. Ook leuk, maar totaal anders. Hoewel hij misschien bedoelde dat my life echt over was, hem kennende.
Ik heb al een paar keer gepeinsd een klein boekje te maken. Een boekje voor mannen die geen boekjes lezen en al zeker geen babyboekjes. Met allerlei waarheden in over zwangerschap, bevallen en vader worden. Het eerste verhaal over zwangerschap zou zijn: “uw vrouw is nu officieel een monster” of “de vrouw waarmee je samen was bestaat niet meer.” Hormonen, hormonen.
Waarheden, van man tot man. Iedereen vraagt bijvoorbeeld na de bevalling: “en voelt ge u nu anders?” Neen. Ik voel mij nog steeds dezelfde. Maar als ge voor de zoveelste keer ‘s avonds thuis in de zetel zit terwijl iedereen zomerse dingen doet, zodat uw vrouw wat kan bijslapen. Dan voelt ge u geheel anders. Maar niemand die daar dan naar vraagt.
Misschien doe ik het wel. Een boekje voor mannen die graag weten waaraan ze toe zijn. Want van die leuke *koedjie* *koedjie* boekjes, daar bestaan er al genoeg van. Om te zwijgen van die “het is toch een klein wonder” verhalen. Neen, korte stukjes voor nuchtere venten die graag bier drinken. Met handige tips over hoe ge de kleine zijn koets moet parkeren, zodat vrouwen vanuit de voor u juiste kijkhoek over de kleine gaan hangen en *koedjie* *koedjie* doen. Dat leren ze u nergens hé.
Mogelijk hoofstukken zijn: “Het ‘maar ik moet morgen gaan werken’ argument bij nachtelijke huilbuien.” “Het moeilijkste dat je als man ooit zal moeten doen: niet eerst aan jezelf denken.” en “Waarom je tijdens de bevalling altijd aan uw kant van het bed moet blijven staan.”
Maar verder is het een klein wonder hé. En ben ik een geheel andere mens. En voelen wij ons veel vollediger als koppel. En brengt zo kindje zoveel liefde en zoveel Jezus in je leven. Ah zo van *koedjie* *koedjie* *koedjie*. Vwalla… en nu moet ik gaan werken.
Troost je, hoe ouder je kids worden, hoe meer je terug die zetel kan verlaten en terug leuke, zomerse dingen kan gaan doen.
Maar zo’n boekje waarover je schrijft lijkt me anders wel een handig anticonceptiemiddel!
ik wil dat boekje wel lezen,
…voor we er aan beginnen.
(mss kan ik dan nog terug.)
Dat boekje bestaat al in het Engels, het heet ‘You’re pregnant too mate! The essential guide for expectant fathers’, volg de link :
http://www.amazon.co.uk/Youre-Pregnant-Too-Mate-Essential/dp/1861052774
Heel grappig, en heel waar.
Misschien had je beter op voorhand dit eens gelezen: http://www.ironycentral.com/babymain.html ;)
Pieter, als je een co-writer zoekt…met plezier, ervaringen en anekdotes genoeg! En je ouwe baas is een wijs maar vooral eerlijk man. (maar dat hadden we niet anders verwacht nietwaar? ;-)
“Waarom je tijdens de bevalling altijd aan uw kant van het bed moet blijven staan”
Hehe, door omstandigheden ben ik aan de andere kant geraakt, daar heb ik wel ff spijt van gehad :-)
Goeie tip :-)
Je boekje bestaat al. Heb het cado gedaan aan mijn Lief toen we over kinderen krijgen nadachten. Hij heeft het gelezen en wou daarna toch nog. Straf hé. Ohja, het heet “Help, ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt” en de schrijver is Kluun. En het leest als een trein, net als zijn andere boeken trouwens.
Waarom je boekje niet hier schrijven?
kunnen we er meteen ook één voor vrouwen doen ook dan, want ik was helemaal ontnuchterd over het zeer lage rozewolk-gehalte van het zwangerschapsgebeuren.
Gelukkig was er dooce, met het fantastische It Sucked and Then I Cried: How I Had a Baby, a Breakdown, and a Much Needed Margarita
terwijl ge toch op amazon aan het bestellen zijt….
Help ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt is inderdaad de max.
http://www.bol.com/nl/p/boeken/help-ik-heb-mijn-vrouw-zwanger-gemaakt/1001004002131790/index.html
Als je het wil lenen, het staat – gehandtekend door kluun zelf – in mijn kast te staan.
Het boekje ‘Hoe werkt mijn baby’ is ook behoorlijk no nonsense
Geschreven door 2 mannen, Louis Borgenicht en Joe Borgenicht.
Wussies.
Als net bevallen vrouw heb ik me ook massa geërgerd aan de koetjsie koetsjie verhalen en boekjes over zwangerschap en moeder worden. Ik had na de bevalling ook niet zoiets van ‘ik voel me helemaal anders’ misschien ook wel omdat ik onze miniman nog een paar dagen kampeerde op neonatologie en het besef kwam er ook maar langzaamaan als je alweer in je zetel kampeert met een miniman op je schoot omdat die anders niet al te veel slaapt en je niet te ver kan lopen want hij moet alweer eten terwijl al je vrienden naar de gentse feesten gaan, bbq’s houden,.. (onze miniman mocht en mag nog altijd niet te veel buiten en zeker niet in de massa – dat komt er van als je 5 weken te vroeg uit mama haar buik wil)- en ik drink geeneens pintjes
Maar ik laat mijn vent wel zoveel mogelijk genieten van gentse en lokerse feesten en ben zeer te spreken over de hormonentoestanden die maken dat je je als pas bevallen moeder veel minder moe voelt dan zou moeten na zo weinig uren onderbroken slaap
het gaat gemakkelijker als ge u er bij neerlegt (niet letterlijk). anders maak je je toch maar druk “ik wil wel eens tijd voor mijzelf”. trust me, been there: had een jaar ervoor een home cinema set gekocht, ze heeft sinds ge geboorte nog niet mogen opstaan. daarna pruts die kleine aan alles wat u (als man) lief is, including the misses.
mijn hart sloeg over toen den onze plots met mijn macbook in zijn handjes “papaaaaa” stond.
we zijn in die 2 jaar tijd amper 3 keer weg geweest zonder onze artur. dat ligt aan ons eigen, maar bon. vakanties worden gefocust op “als de kleine zich maar amuseert”. je kan moeilijk veel op voorhand plannen want als meneerke beslist ziek te worden vallen uw schoon plannekes in ‘t water.
en toch. idd. elke dag ik naar huis rijd denk ik “ik ga meteen onze art terug zien !”
Kom maar op met dat boekje :p
ik heb nog 5 weken tijd om te weten te komen waarom je als man aan JOU kant van het bed moet gaan staan tijdens de zwangerschap…
Maar dat kan nog verwarrend worden aangezien we 2 weken geleden van kant zijn gewisseld…
als kersverse mama moet ik events gniffelen bij het lezen van je stukje…
Na een maand of negen beginnen ze bewust met je voeten te spelen. Da’s wel grappig want dan begin je te ontdekken of ze jouw truuken of die van je partner hebben overgeërfd zodat je daar dan de rest van je leven over kan kouten. Het wordt nog interessanter met een tweede: zelfde ingrediënten, andere cocktail. Trouwens, what doesn’t kill you makes you stronger, nietwaar. En een vent vergezeld van z’n kind wordt plots een pak aantrekkelijker, schijnt het.
dadlabs.com
Of het boek Dadlabs: Pregnancy and year 1
http://www.dadlabs.com/Books/DadLabs-Pregnancy-and-Year-One/flypage.tpl.html
Heb het boek aan mike gegeven en die kon niet stoppen met lachen.
steek je licht ook eens op bij Martin Brils “De mooiste baby van de hele wereld” of het nogal wollig klinkende “101 leuke babytips voor jonge vaders – om de beste papa ter wereld te zijn”.
Hier alvast een tip uit het hoofdstuk “Hormonen”: De belangrijkste ingrediënten om een tijdbom te maken zijn: 1 deel postnatale hormonen en 2 delen champagne of rode wijn. Om de bom tot ontploffing te brengen, roert u er enkele gevoelige opmerkingen doorheen.
Het kind zelf is fantastisch en dat kan je bewonderend bekijken. Zelf is je leven echter niet zo fantastisch meer als voor de bevalling :-). Je hele ritme is erop afgesteld, je leert echt wat niet-egoïstisch gedrag is want je hebt werkelijk geen andere keuze dan je op te offeren voor je kind.
En toch zou ik mijn kleine van 11 maanden voor geen geld ter wereld meer willen missen. Heeft hij al gelachen naar je?
Conclusie: er bestaat genoeg, ge hebt gewoon de verkeerde dingen gehoord/gelezen/onthouden. :-) Of nog: ge gelooft dat pas echt allemaal als het u zelf overkomt! (een huizenhoog cliché, ik weet het, maar wel eentje dat steek houdt)
Je mag tegen elke bijna vader zeggen dat ‘life as he knows it’ gedaan is. En op het moment zelf krijg je dan zo’n reactie van ‘pfff, ‘t zal wel nog meevallen, ik ga dat aankunnen’.
En wat blijkt dan achteraf: blogposts zoals deze :D
Ik blijf het hilarisch vinden :)
wat Lien zegt, echt waar. Er zijn er genoeg die u gewaarschuwd hebben, maar zolang ge het zelf niet heb meegemaakt, denkt ge: dat zal allemaal wel zo erg niet zijn. Of: wij gaan dat allemaal helemaal anders aanpakken. Bij ons zal ‘t geen waar zijn…
Tot het zover is.
maar life as you knew it komt ook wel terug hé. Echt. Even geduld. Die van ons zijn nu zes, dat is dik oké.
Ge kunt ook (misschien ten onrechte) denken: bij ons gaat dat wel zo zijn. En er dan niet aan beginnen. Gelijk ik. (En nee, dat zal niet wel komen tegen dat ik dertig ben. Dat hoor ik dan altijd. Maar dat is dus niet zo want ik ben al dertig. En vrouw! Straf hè. Maar misschien komt het wel tegen dat ik 31 ben. We zullen zien.)
lees: de larf. van midas dekkers. Heerlijk. Niks koetsji koetsji. Nuchter en keigrappig. ik kan ‘t iedere toekomstige of net-ouder aanraden. Plaatst alles eens (eindelijk!) in een ander daglicht.
En zo voelde ik het ook. Een baby is een klein vreetmonstertje. erg schattig, maar ook een monstertje. Het zuigt zijn moeder letterlijk leeg. en als je denkt dat je je kind opvoedt: het is vaak net andersom…
oja: die van mij is zeventien maanden en ik besef OPNIEUW hoe ‘over’ mijn leven is. Nooit geen echte rust meer. Of toch de komende vier jaar niet. Ik ga op verlof. Ik keek ernaar uit. Ik besefte vandaag dat ik nog een hele dag achter hem ga aanrennen, eten voor hem moet maken, pampers ga moeten verversen. Ik ga pas rust hebben als ik terug kan gaan werken… zucht.
Valt toch mee? Lig hier nu met nummer drie (17 dagen oud)naar Woodstock op Canvas te kijken.
Enkele nutteloze pointers, want ouders/vaders in spe van vandaag nemen duidelijk no shit from anyone (ondergetekende included):
- ge weet niets
- gezondheid is het belangrijkste
- eentje is geentje (ik weet dat het zo niet is en zo niet lijkt als je 1 kind hebt maar wacht tot je er 2 en meer hebt)
- drie bevallingen later weet je iets maar ondertussen vraag je je af hoe het zal gaan de komende 18 jaar/rest van uw leven.
duts
Ik heb nog nooit zo hard gelachen, wat een briljant stukje tekst. Nu al. Ik wacht met smart op het boek :) Mijn eerste kindje komt over een paar weken, dan kan ik eindelijk met alle collega vaders meepraten.
Over baby’s weet ik niets… Maar als tandarts is spe, zou ik moeten zeggen dat naar de tandarts gaan volledig pijnloos is. Als ik echter zelf in de stoel moet plaats nemen, is dat ook meestal met een klein hartje … bang voor de pijn!