Hoewel ik regelmatig krachttermen gebruik om vrouwen te duiden ben ik er een groot voorstander van. Krachttermen zowel als vrouwen bedoel ik dan.
Tegenwoordig breng ik – behalve in de Brusselse vestiging – veel tijd door in onze Antwerpse vestigingen. Een van de bureau’s daar is een stevig mannenbastion met mannelijke sfeer. Een ander bureau is echt een vrouwboite met alles er op en er aan.
Ik vind de aanwezigheid van vrouwen op de werkvloer stimulerend. Fijn samenwerken in een aangenamen sfeer. Ik ben een echte vrouwenman. Maar ook op managementsniveau voel je de frisse bries als er vrouwen op het hoogste schavotje staan.
Ik kan niet goed uitleggen waaraan dat ligt. Softe termen om het zorgzame karakter van vrouwen te illustreren zijn overbodig. Ik denk dat vrouwen stipter, correcter en nauwkeuriger zijn. Vrouwen zitten bij ons vaak in regelaarsposities en dat werkt.
Ik durf zelfs verder gaan: als man werk ik liever in een vrouwenboite, dan in een mannenbastion. Haantjesgedrag, voze opmerkingen en onnozeliteiten… Het is volledig aan mij besteedt! Maar als iedereen dat doet en er geen vrouwen meer zijn om haantjesgedrag ten berde brengen, voze opmerkingen aan te adresseren en onnozel tegen te doen is de fun er vanaf.
Om vandaag mijn dag wat in evenwicht te brengen zal ik in de voormiddag in ons vrouwelijk kantoor werken en in de namiddag in ons mannelijk kantoor. Binnenkort is dat probleem opgelost want dan klutsen ze iedereen samen op dezelfde locatie. Communicerende vaten en al.
Enkel met de aanwezigheid van vrouwen op managementsniveau is het niet zo goed gesteld. Waaraan ligt dat toch? Willen de meeste vrouwen geen manager worden? Laten ze zich wegdrummen? Of zijn er maar weinigen dit het aan kunnen?
Ah, dus zo zit jij in elkaar. Dat ik dat niet doorhad, zeg ;-).
Ik denk dat vrouwen even goed kunnen managen als mannen, trouwens. Maar ik heb de indruk dat een vrouw zich nét iets meer moeten bewijzen dan haar mannelijke evenknie, en dat zou wel eens demotiverend kunnen werken. En bovendien worden vrouwen nog altijd (een beetje) minder betaald voor hetzelfde werk. Maar er bestaan vast ook jobs waarin vrouwen positief gediscrimineerd worden, niet?
Elke vrouw is al een manager van haar gezin. Misschien doet haar dat de das om.
Als vrouw,zeker met kinderen, wordt alles een stuk ingewikkelder, je tijd is niet meer van jezelf. Veel vrouwen, waaronder ikzelf, denken dat soms niet te kunnen combineren. Het eeuwige wankele evenwicht tussen schuldgevoel en carrièredrift.
Wat klinkt mijn uitleg ongelooflijk saai ;-)
Kinderen en werk vallen perfect te combineren zolang je er van uit gaat dat je niet altijd alles even goed kan doen. Soms moet de job wijken, soms de kinderen. En dan voel je je schuldig, ja… Zolang er maar evenwicht is. Op mijn bureau werken alleen maar vrouwen (nochtans ook in een mannenwereld), en wij krijgen daar heel veel positieve reacties op, vooral van de mannen.
Afwezigheid van vrouwen op managementsniveau zeg je? Al eens onder de bureau gekeken?
Euhm er is toch een groot verschil tussen de continenten. Ik werk geregeld samen met vrouen op de hoogste managementniveau’s binnen het it-department van een bepaalde chemiereus en ik kan u verzekeren dat de Amerikaanse topvrouwen bitches eerste klas zijn, die erger zijn dan mannelijke managers. Politieke stammenkwestie’s, samenzweringen, geen benul van zaken,…
Daarentegen zijn de Europese topvrouwen (toevallig zijn de meeste it-managers hier vrouw) wel ok en ik werk dan ook rechtstreeks onder hen en dat gaat perfect (al heb ik wel het gevoel dat echte stress-situatie’s bij hen sneller een breakdown veroorzaken).
Miss Puntkomma heeft gelijk, vrouwen moeten zich (helaas) net iets meer bewijzen dan mannen op hetzelfde niveau.
Voor sommigen werkt dat demotiverend, voor anderen (zoals voor mij) is dat net een stimulerende factor.
Ik vind de uitleg soms wel wat vreemd. Vrouwen verdienen minder, vrouwen moeten zich meer bewijzen,…
Als een man een loonsverhoging wil, dan vraagt hij die. Soms krijgt hij die dan. Als een vrouw een loonsverhoging wil dan gaat ze harder werken in de hoop dat haar baas dit opvalt en haar een loonsverhoging geeft. Zal niet gebeuren.
Ik denk dat vrouwen zichzelf meer moeten promoten en meer op hun strepen staan. Als ze dan het misplaatste ego en de claim naar onterechte verdiensten van vele mannen niet overnemen, hebben ze een dikke stap voor.
Ik denk dat er maar twee soorten mensen zijn in de wereld: mensen die grove veralgemeningen doen, en mensen die dat niet doen.
:)
@ Michel: uiteraard zijn we hier aan het veralgemenen. Je hebt vrouwen die haar op hun tanden hebben en mannen die echte watjes zijn. Maar als je niet veralgemeent, kan je geen uitspraken doen ;-)
@Pieter: volledig mee eens. Mannen zeggen wat ze bedoelen, en vrouwen dénken wat ze bedoelen en veronderstellen dat mannen dan hun gedachten lezen. Sommige plachten dat wel eens ‘vrouwelijke subtiliteit’ te noemen. Ingewikkeld. Ik zou niet graag een man zijn :-)
Ik denk niet dat vrouwen zich meer dan mannen moeten bewijzen in eenzelfde functie (althans niet het geval bij ons). Heel veralgemeend hebben wij helaas (?) een groter schuldgevoel wanneer we voor de derde avond op rij uit huis zijn of een heel weekend overwerken. En daardoor hebben we hier en daar wel es minder kans om ons te bewijzen, of minder goesting om dat te doen. Maar dat hebben we eerder aan onszelf te danken (en kiezen we op een bepaalde manier bewust voor), dan dat het ligt aan ‘de maatschappij’.
beasty boys zeiden het al, een tijd terug
Girls – to do the dishes
Girls – to clean up my room
Girls – to do the laundry
Girls – and in the bathroom
Girls, that’s all I really want is girls
Two at a time I want girls
With new wave hairdos I want girls
I ought to whip out my girls, girls, girls, girls, girls!
whootssssjjjjjjj whip crack.
gezien ik tot dat vrouwelijk management behoor, voel ik me wel een beetje vereerd. Het is waar een beetje metrosexualiteit in de samenleving is de gulden middenweg tussen de macho’s en de mammietjes.
Ik vertoef in de marketingwereld en heb met lede ogen moeten vaststellen hoe vrouwen hier vandaag de plak zwaaien. Ik was iemand zonder vooroordelen, maar mijn ervaringen met vrouwelijke managers zijn niet zo positief, zeker niet als je als man heel nauw moet samenwerken met hen. Ze verliezen zich in details, kunnen de stress niet te baas en beoordelen medewerkers eerder op hun persoonlijkheid ipv op resultaten. Onkunde wordt gecamoufleerd door de grote baas op te vrijen. Natuurlijk hebben ze ook positieve eigenschappen als werknemer, maar volgende keer toch liever een man als baas of misschien zelf baas worden met een vrouw als medewerkster, om het gezellig te houden :)