Gisteren kreeg ik het opnieuw te horen. “Ik begrijp echt niet wie tijd heeft om te bloggen enzo. Ik heb niet eens de tijd om een blog te lezen. Welke mensen doen dat nu?” Wel, ik kan vrij kort zijn: eens je de juiste workflow hebt kost een uitgebreide blogpost schrijven 15 minuten. En als je er dagelijks in slaagt één bericht op je blog te schrijven, ben je goed bezig.
Workflow zei ik? Wel ideeën komen niet wanneer je je achter de computer zet. Ideeën kom je tegen, je moet er open voor staan. Je kijkt naar de wereld en interpreteert je impressies op dode momenten. In de trein, als je 5 wacht tussen meetings, wanneer je je tanden poetst.
En eens je het ritme te pakken hebt ga je automatisch op taal letten. In de krant, in rapporten, op televisie… Je ziet iets, maakt een bedenking, overloopt hoe je daar iets mee kan doen en hoe je brengt. Een haak om het aan te hangen en mensen mee te nemen.
Dagelijks vijftien minuten volstaan om een blog te onderhouden. Bloggen heeft weinig te doen met tijd, veeleer met ingesteldheid. Dus doe me een plezier en laat dat argument alvast vallen. Val er mij niet meer me lastig. Want ik begrijp op mijn beurt niet waar mensen de tijd halen om voetbalscores uit het hoofd te leren, wekelijks boodschappen te doen of boeken te lezen.
Het uitschrijven van dit bericht heeft me welgeteld slechts minuten gekost. Nu gij.
Ieder zijn bezigheid… zo zit dan ongeveer denk ik. De één leest boeken, de surft misschien gewoon graag, nog anderen willen veel sporten en nog meer anderen hebben gewoon zin in boekjes lezen. Dus laat mekaar met rust met idiote vragen en doe gewoon allemaal jullie ding.
Ik vind het leuk dat er mensen zoals Pietel een blog bijhouden. Ik volg deze blog al een tijdje en volg er in totaal een tiental (enkele dagelijks, andere maar eens om de paar weken). Ik volg ook al eens snel links bij de commentaren. Ben zo al op veel leuke en interessante dingen gestoten (de dingen die me niet interesseren lees ik dan gewoon niet).
Zelf een blog bijhouden lijkt me leuk, maar ik heb voor mezelf uitgemaakt dat ik er a) niet altijd de tijd niet voor ga kunnen maken en b) het ook niet interessant genoeg kan maken voor een (beperkt) publiek. Maar wie weet, misschien komt het er ooit nog van.
Ik volg ook een aantal (interessante) blogs, (waaronder deze, ook al ken ik Pietel niet echt..). En ik hou zelf ook een blog bij, al was dat eerst als schoolproject.
Een blog bijhouden duurt inderdaad niet zo lang. Een leuke blog bijhouden duurt al iets langer. En af en toe updaten, dat duurt wel iets langer (als je zelf je blog host natuurlijk.) Maar al bij al vind ik bloggen een geweldige hype!
Helaas is het schrijven van korte beknopte artikeltjes niet één van mijn sterke punten. Daarbij heb ik nog eens de neiging om soms behoorlijk ingewikkelde dingen te willen uitleggen. 15 minuten is net genoeg om een titel te bedenken bij mij.
Ik veronderstel dat het ook wel van het onderwerp afhangt waarover je blogt. Zelf probeer ik 2-3 postjes per week uit mijn toetsenbord te rammen. Ik zal er maar meteen aan beginnen.
Hoewel 15 min wel krap is… het klopt dat wanneer je een ritme gevonden hebt, het echt eenvoudig is om een blog te onderhouden. En ideeën zat! Just look around ;)
Doet me denken aan de cameraploeg van de VRT die me kwam filmen. Op enkele minuten waren de foto’s gedownload, had ik een foto geselecteerd, bewerkt en geupload. Hun mond viel open van verbazing. “Gaat dat zo snel?”. En dus kon ik het nog eens opnieuw doen maar dan in slow-motion :) Er kruipt mij meer tijd in het lezen van blogs en het schrijven van reacties ;)
In 15 minuten een (uitgebreide) blogpost schrijven; dan moet je mij toch eens je geheim vertellen. Dat kan ik niet. :P Wellicht zit ik teveel te wikken en wegen over bepaalde zinsconstructies; ik heb nu ook niet echt schrijverstalent. :P
Als ik een blog-post schrijf voor mijn ‘devlog’, ( in ‘t engels en over een technisch onderwerp), dan steekt daar eigenlijk heel veel tijd in. Dat doe ik niet op één avond (wat voorbereidend werk waar heel wat tijd in kruipt, beginnen schrijven in ‘t engels, herlezen, bijschaven, etc…) .
In 15 min. een artikeltje schrijven lukt mij dus in de meeste gevallen niet, vandaar dat ik ook niet echt dagelijks iets nieuws op m’n blog(s) kan zetten. Speitzig.
En over het tijd hebben om een blog te lezen / te schrijven: tijd daarvoor vinden is niet moeilijk. Je moet gewoon selectief met je tijd om springen. Sommige mensen besteden die tijd door voor TV te hangen, anderen springen iets productiever om met die tijd. (Of slapen gewoon veel minder).
Ik denk dat moest ik een blog hebben, ik hier de ganse dag mee in mijn hoofd zou zitten. Lopen afwegen wat leuk is, hoe dit te verwoorden, …. Een goede blog maken vraagt een (dagdagelijks) engagement. En engagement vraagt tijd en energie.
Gelijk, Pietel. Mijn onzin is ook een recente manier om even tien minuten stoom af te laten. Sommige mensen gaan naar de koffiekamer, babbelen even over de kinderen of tokkelen wat op msn. Aso’s zonder vrienden, zoals mezelf, zoeken andere manieren. Geen tijd? ‘t Is maar waar je tijd voor wil hebben.
Mooi samengevat, Pieter. Same for me, trouwens. Het uitschrijven duurt bij mij ook niet zo lang, het is het resultaat van een denkproces. Ik heb eigenlijk nooit problemen om mijn dagelijkse post te fabriceren, altijd is er wel iets dat ik wil ’sharen’ met de medemens. Soms zit er zoveel in mijn hoofd te broeden, dat ik een aantal dingen op papier zet, om ze niet te vergeten. Ik probeer mijn blog ook altijd weer origineel te houden, nét dat tikkeltje anders dan de anderen (unique selling proposition als het ware). En vooral, ik hou er van om mensen een geweten te schoppen, mensen te doen nadenken. Daarmee bedoel ik geenszins dat ik mijn waarheid verkondig, verre van. Heel cru gezegd: ik besteed meer tijd aan het lezen van andere blogs en het plaatsen van comments (zoals hier regelmatig het geval is), dan aan het schrijven van mijn eigen blog.
Hmm, dat doe je toch vlotjes Pietel.
Zelf ben ik ongeveer 2 uur per dag kwijt aan mijn weblog. Dan reken ik wel mee dat ik ook andere blogs en nieuwsbronnen in de gaten houd om te checken of er nog iets is waar ik over moet bloggen. :)
het schrijven zelf kan in een kwartiertje, maar een beetje tutorial of review kost al gauw een uurtje of wat..
en uw lezers halen wel de (spellings)fouten uit uw posts… ;-)
Ah zo is dat inderdaad. Net hetzelfde als fotograferen: een camera bijhebben en af en toe eens een minuutje stoppen en klik zeggen is al voldoende, ook al zijn er velen die daaraan durven twijfelen…
Kritiek geven is altijd makkelijk en dat ruikt altijd naar afgunst! Bloggen is een weergave van je persoonlijkheid. Het houd je tevens scherp, af en toe iets schrijven uit/over je leefwereld, een ruimere wereldrijke blik, een open geest, je ideeën durven delen met de buitenwereld. Het is een soort van zelfontwikkeling. En als je inderdaad een vlotte vlugge pen hebt, is het zoal deze blog toch een plezier van je dagelijkse dosis de wijde wereld in te sturen en dit als buitenstaander te lezen! Leve Pietel.be
Bij mij fluctueert de tijd nogal. Soms een artikel op een uur, soms 4 uur. Maar ik ben wel niet snel content ;)
het is wel kweenie hoe waar wat dat ge zegt. Goed bezig
Op een kwartier kan ik ook geen artikel schrijven, al zijn er uitzonderingen. Ik twijfel te lang over zinsconstructies, volgorde van zinnen, enz. Ik doe er voor mezelf goed aan om een artikel als “klad” op te slaan en nadien eens terug te lezen, dan heb ik er een heldere kijk op en gaat het soms vlotter.
Ik lees vele blogs, maar niet altijd even nauwkeurig. Als je blogt, leer je vaak andere mensen kennen. Mensen met een ander gedachtegoed als jijzelf. Bloggen is voor iedereen, hoe je er ook uitziet, denkt enz. :) .
Ik denk dat je ‘t iets te makkelijk vanuit je eigen situatie beschrijft. Voor jou is de inhoud van je blog ook [een deel van] je werk. Ideeën [en soms de blogs zelf] ontstaan in jouw geval vaak op de werkplek.
Van de meesten onder ons wordt verwacht dat we in werktijd met andere zaken bezig zijn dan internet. En wanneer ik na een werkdag thuiskom, ben ik blij als er nog genoeg energie is om een bakje supermarkt-spaghetti de magnetron in te schuiven. Laat staan bloggen. Spreken we over foto’s maken al helemaal niet.
Daarom zie ik veel meer in micro-blogging. Bloggen in ultrakorte soundbites, zonder gedoe van lange teksten, archieven, comments en wat al niet meer. Zat eerst op Jaiku, sinds gisteren op Tumblr [betere looks en meer mogelijkheden].
En dat is terug naar de basis, hoe het bloggen ooit begon.
Nog 14 over voor een volgende post, dus.
Het verwijt is mij niet vreemd. Weer aan het Bloggen ?, … Maar het hoeft inderdaad geen eeuwigheid te duren, eerder een routine, dagelijks of toch twee a drie keer per week in je pen kruipen. Het hoeft er ook niet steeds direct te liggen, ik zelf bereid veel posts voor die een tijdje in “draft” (beschikbaar voor mij, maar nog niet online) blijven. Tot ik ze afwerk & online gooi. Zo kan ik snel veel posts voorbereiden (heb er steeds een 10-20 voorbereid staan), maar toch even wachten, bepalen welke online gaan, welke er uit vliegen & natuurlijk ook wanneer.
Tevens heb je verschillende soorten posts, je kan verwijzen naar zaken online, je kan beelden, filmpjes, … posten, snel iets persoonlijk schrijven (heb koppijn vandaag ed.) of voor een uitgebreider, uitvoeriger stuk gaan. Dat dat laatste soms iets meer dan een kwartiertje vergt, mag duidelijk zijn, maar het gaat hier natuurlijk over een ‘gemiddelde’ post.