En toen hadden we een tafel. Van pure colère had ik er een gekocht. Tafel is een groot woord. Een tafelplank van dertig euro en twee gegalvaniseerde schragen. Maar ze staat er!
We hadden na een lange speurtocht beslist welke tafel we zouden kopen. Hoewel ik moet toegeven dat deze zoektocht eerder lang, dan actief was. Alleszins, er bestaat een tafel die we met twee leuk vinden en binnen het budget past.
De oude tafel was in het oude appartement blijven staan, wegens oud. Er moest dus een nieuwe tafel komen, tot dan aten we staand of op een kruk aan het keukenblad. Er was maar één kruk, wat ook voor de nodige disputen zorgde. Na enkele maanden was ik dat fameus beu.
De ouders hadden nochtans gesponsord ter ere van het samenwonen, wat iets officiëler was dan in het oude appartement, waar ik was binnengeslopen. De centen lagen er, de beslissing was nog niet gevallen.
En toen kwam het moment. Ik belde de winkel om te vragen of ze aan huis leverden en hoelang we op onze tafel moesten wachten bij bestelling. Makkelijk twee maanden was het antwoord. En ja we leveren aan huis, in afgrijselijk Nederlands.
Twee maanden? Ik had genoeg opgeklopte ergernis om tijdens mijn dagje verlof de ikea&brico te trotseren en met een plank en twee schragen thuis te komen. Thuis, dat kan ik zeggen, want we hebben een tafel, dus nu hebben we echt een thuis. Ik zit er nu aan, terwijl ik dit typ.
De echte tafel wordt dit weekend besteld en over een tweetal maanden geleverd. Wat we nadien met de tijdelijke tafel doen valt nog te bekijken. Ik kan ze best gebruiken in onze tweede kamer, waar mijn fotomateriaal staat. Ideaal voor productfotografie.
Maar goed, wij hebben dus een tafel. Mensen aan wie we al lang beloofd hebben dat ze mochten komen eten zodra we een tafel hadden, mogen zichzelf beginnen uitnodigen. Ik zorg dat we tegen dan ook een tafellaken hebben, zodat u niet doorheeft dat u eigenlijk aan een plank zit te eten.
Dat verdiend een foto, nee?
Ik heb ook zo 3 maanden op een tafel moeten wachten. Onderwijl maakte ik een tafel van een bureaublad en de bananendozen van de verhuis als tafelpoten.
Had da dan gezegd, heb hier een tafel staan (allez, liggen) die’k niet gebruik.
Ik merk op dat je nergens gezegd hebt of je ook stoelen bezit om mensen toe te laten aan de tafel te zitten. Vermoedelijk wel, want op een kruk aan tafel zitten, tenzij de eerste voldoende laag of de tweede voldoende hoog is, lijkt me niet te doen.
Nog wat zaken om op dat kerst-cadeautjes-wishlist te zetten?
ach, sommige mensen eten in een kartonnen doos! zeg ik altijd maar. nou ja, altijd. soms. nou ja, soms.
Schragen zijn hip. Ikzelf heb hier in mijn tijdelijke residentie in Valencia ook een custom bureau/werkblad (+2m) laten zagen en dan gewoon 2 houten schragen eronder. Lekker arty, en meer moet dat niet zijn.
en binnen twee maanden staat er weer een plank en twee poeten ind e weg ;-)
Een plank en 2 schragen nemen niet veel plaats in, dus als de nieuwe tafel gearriveerd is, zeker niet weggooien. Je weet nooit dat je eens wilt eten op straat, barbeque aan het strand, of extra volk in de living, met zo’n schragen staat dat er rap.
Inderdaad, wij hebben dat ook zo een “feest schraag” ooit gekocht als noodoplossing, nu al jaren de hoeksteen van elke feestje dat we houden. Zelfs vrienden, buren en familie maken er gretig gebruik van… Zeg is jullie schraag vrij volgende WE ? Yep maar je moet ze gaan halen bij Piet en dan wel terugbrengen bij ons want volgende week komt de Sint, in die stijl.
de oude tafel is blijven staan wegens te oud… mmm. Die van ons zou naar ‘t schijnt zo’n honderdvijftig jaar oud zijn. En nog altijd niet muffig. Niet echt mooi of zo, maar toch…
Bestaat Craigslist dan niet in Antwerpen? Tafels genoeg daar.
Je zal je het waarschijnlijk niet meer herinneren maar ooit heb je eens gezegd “jij mag bij mij eens kreeft en kaviaar komen eten”. Bij deze herinner ik u daaraan.