Ik ben als digitale jongen de eerste die het toegeeft: communicatie via digitale of electronische kanalen faalt. Email is interessant om te informeren, maar niet om concreet samen te werken. Gebruik het daarvoor en het loopt mis. Vergelijkbaar met illegaal sluikstorten; je bent er zelf vanaf, maar het is daarom niet proper opgeruimd.
De laatste weken is mijn standaard antwoord: goed, maar laat ons daarvoor met enkele mensen rond de tafel gaan zitten. Koppen bij elkaar, gsm’s op stil, laptops dicht. Een korte periode alle geesten scherp. Zeker om iets op poten te zetten, is samen rond de tafel zitten cruciaal. Hoe meer we mailen en bellen, hoe langer we op praktisch niveau blijven. Iets vanop afstand bekijken, van bovenaf, kan niet als je continu terug moet vliegen om de details op te volgen.
Het lijkt wel alsof het vandaag moeilijker geworden is om mensen samen te brengen. Zonder dat ze weglopen, telefoons beantwoorden of hun laptop openklappen. Ik beken zelf ook. En hoe meer mensen zich zo gedragen, hoe zinlozer de meeting wordt en hoe moeilijker het wordt anderen te mobiliseren om samen te zitten. Hoe drukker we het krijgen, hoe meer en via mail en telefoon gaan dispatchen, hoe minder we samenzitten en hoe groter we het probleem maken.
Rond de tafel zitten. Met iedereen. Het wordt al eeuwen gedaan. Het blijft werken.
E-mail is eerder goed om zaken eens duidelijk vast te leggen, als aanvulling bij mondeling overleg — zoals papier al tientallen jaren werd gebruikt.
Waar ik persoonlijk wel een bloedhekel aan heb, is de uitdrukking “ne keer samenzitten.” Niet omdat er iets schort aan het concept, maar omdat het vreselijk klinkt. In dezelfde categorie vinden we “Het zit in de pijplijn.”
Ik heb 2 weken lang geprobeerd om 5 mensen samen rond een tafel te krijgen in oktober. Slopend;)
Ik heb de afgelopen tijd veel online meetings, simpelweg omdat de een in de UK zit en de ander in Spanje. Uitzonderlijk is er eens een fysieke meeting (dan vliegt iedereen naar de UK), maar die zijn slopend (want uit die ene dag moet dan veel “profijt” gehaald worden) en de dag erna ben je geen mens.
Als iedereen in een klein landje als Belgie zit, dan is het inderdaad goed om iedereen rond de tafel te krijgen.
Maar als je baas in de UK is, jij in New York en andere teamleden in Belgie, Chicago en Indie, dan wordt dat als iets moeilijker en zoek je naar andere alternatieven. Online meetings en conference calls zijn dan bruikbare en goedkope alternatieven… Je kan moeilijk elke maand iedereen samen laten komen (tenzij jouw bedrijf zot genoeg is om dat altijd te sponsoren)
onze vergaderingen zijn behoorlijk chaotisch, erg vermoeiend en zitten veel te vol, maar een telefoon opnemen tijdens een vergadering is totaal not done. Toen iemand het vorige week deed was het verontwaardiging alom. De persoon heeft het een hele week te horen gekregen…
gelukkig mailen we nog niet vergaderingsgewijs…
Volledig mee eens!
Absoluut mee eens!
Heel dat digitale randgebeuren leidt af van de inhoud. Pen en papier hebben hun deugdelijkheid allang bewezen. Al was het maar omdat je met beperkte middelen je zelf ook alleen maar kunt beperken tot de essentie van de zaak.