Neen, dit blog wordt geen site voor zoekertjes en berichten over bandieten. Maar als goede vriend Koen – de eerste trouwer die ik heb gefotografeerd – zijn trouwring verliest, dan maak ik een uitzondering. Brandweer, politie en overheidsdiensten zijn op de hoogte gebracht en om alle kanalen te benutten, ook hier een kort berichtje:
Wit gouden ring, met inscriptie aan de binnenkant: Lien en Koen 14 mei 2005. Verloren op donderdag 27 november op het traject Metro Madou –> Metro Rogier –> Brussel-Noord (17u34) –> Antwerpen-Centraal (18u15) –> campus UA Prinsstraat. Beloning en eeuwige dankbaarheid voor de eerlijke vinder.
Jonathan heeft ooit zo zijn gitaar teruggevonden. Laat ons op die hyperkleine kans hopen dat het deze keer ook lukt.
Sterkte aan het koppel – zoiets is nooit leuk. Stel ik mij wel de vraag hoe je in godsnaam een ring zomaar kwijt kan spelen.
Ik ken iemand die zijn ring om de zoveel maanden kwijtraakte en zelfs al een dubbel had laten maken. Shit happens. Bij hem alleen wat meer. ;-)
Ik zal m’n ogen open houden.
Aan de andere kant: als Frodo het kan…
Heel erg spijtig.
Denk eraan: het symbool vervangt de liefde niet!
Stop het zoeken. Onze kuisvrouw heeft mijn eeuwige dankbaarheid verdiend! *bloos*