Privacebook.

Facebook is mijns inziens goed voor één ding: je blijft op de hoogte van je vrienden of contacten. Ik log dagelijks in en kijk naar de ‘news feed’. Omdat veel mensen Facebook actief gebruiken, is dit een interessante stroom met nieuwtjes.

Zo zie je mensen die van ‘in a relationship’ naar single gaan of opgeven dat ze getrouwd zijn en met wie. Of je ziet naar welke feestjes of optredens ze gaan. Nog beter zijn dronken foto’s van die feestjes en de reacties daarop. Ooit zag ik via de Failblog iemand de Facebook groep “I’ve never had sex with a goat” verlaten. Sja…

Handig aan dit sociale netwerk is dat je conversaties en activiteiten enkel publiek zijn voor de mensen die jij als vriend of contact toelaat. En daar wringt het schoentje: iedereen laat zowat iedereen die hij of zij van ver kent toe. Veel vrienden op een online sociaal netwerk, een vals gevoel van populariteit. Zo verzamel je een opeenhoping van contacten in je netwerk, sommige collega’s, familie, ex-lieven, journalisten en andere.

Waar facebook zeer veilig en privaat aanvoelt, luisteren eigenlijk zeer veel mensen mee. Sommige mensen sturen mij geen mails meer via email, maar gebruik de facebook private message tool. Anderen gaan verder, door conversaties te voeren op elkaar wall, die zeer privé aanvoelen. En die lees ik lekker mee. Niet alleen ik, mogelijks uw baas, uw geliefde of de fiscus. Er zijn al rechtszaken verloren door informatie die de beklaagde oip Facebook had geplaats. Privacy my…

Zelf pas ik een dubbele strategie toe. Enerzijds laat ik veel mensen toe als contact en ben ik in het algemeen niet terughouden om mijn gedachte te ventileren op het web. Anderzijds ben ik hyper-voorzichtig op die weinige echt gevoelige informatie die ik als prive beschouw. Ik modereer mijn facebook actief, kuis mijn wall op en verwijder tags met mijn naam van bezopen foto’s.

En wat volgt in de toekomst. Intekenen voor alerts wanneer deze of gene van ‘in a relation’ naar single gaat? Diensten die voor recrutering, advocaten of anderen je vriend worden op Facebook om als slapen contact informatie af te tappen? Een ding is zeker: ik google mensen niet meer, ik facebook ze. Met veel plezier.

10 Responses to “Privacebook.”


  • Ik beschouw alles dat ik op het internet zet als publiek. Al heb ik bijvoorbeeld mijn Facebook-profiel niet wagenwijd open staan, toch zet ik daar niets op dat niet iedereen zou mogen zien. En eenmaal iets op het internet staat, is het zo goed als onmogelijk om het er weer af te krijgen. Ik denk dus ook wel twee keer na voor ik iets plaats.

    Soms heb ik inderdaad ook bedenkingen als ik zie wat anderen soms op het internet plaatsen. Zatte foto’s in je studententijd zijn misschien wel leuk om te delen met je vrienden, maar kunnen serieus in je nadeel spelen als je een paar jaar later op sollicitatie mag gaan.

  • Helemaal akkoord, ook met Matthieu.

  • Tegenwoordig pas ik meer en meer op met de dingen die ik op internet zet, ik ben begonnen met al mijn social networks op “private” te zetten (diegene waar het mogelijk is), al is dat ook maar een vals gevoel van veiligheid.
    Ook is er een scheiding tussen networks voor vrienden en voor “online vrienden”.
    Maar vanaf dat iemand iets over je wil weten, zal hij het sowieso wel vinden.

    En als mijn toekomstige baas mij gaat googlen, gaat hij vreemde foto’s tegenkomen van een naamgenoot van mij, en daar kan ik nu eenmaal helemaal niets aan doen…

  • Je moet inderdaad heer hard oppassen wat je juist online zet en wat niet. Een beetje open kaart spelen kan geen kwaad, maar met je hele leven te koop lopen is ook niet alles

  • J6 man, is dat nu zo’n drama? Dan verander je toch gewoon van werk.

  • Ik heb me daar al overgezet. Eens je met bloggen bezig bent, smijt je ook al een heel stuk van je leven online. Met Facebook zijn daar inderdaad vooral nog de talrijke foto’s bijgekomen, en ja, daar zitten -zeker als je student bent- sporadisch scheve foto’s tussen.

    Maar op zich moeten potentiële werkgevers die uw Facebook checken, ook beseffen dat dit gaat over uw vrije tijd, en daarin kan in principe alles. En zolang het dan een beetje in balans blijft, en er niet alléén foute foto’s van u o FB staan, maar ook beelden die een positief imago schetsen, lijkt me dat in orde.
    Al zijn er uiteraard grenzen, en foto’s van clandestiene activiteiten en/of een te hoge nudity factor zou ik uiteraard ook ogenblikkelijk untaggen.

  • Ben het compleet eens met Lapin McAdam.. Is mijn argument voor alle mensen die zeggen “ik maak geen FB aan, zenne, zot, wat gebeurt er als mensen me Googlen?”

  • Online and offline is a thin line.
    In dit filmpje zit veel waarheid.

  • trouwens, wa zit gij daar te smossen met mijn lief?

  • rupert reven

    Ik vraag me af waarom ze op facebook niet met verschillende lagen werken. Zodat je mensen kan indelen in vertrouwelingen, vrienden, kennissen enzovoort. Dat zou voor iets meer veiligheid zorgen. Zoals je vroeger zattemansfoto’s alleen naar beste vrienden stuurde, kan je ze dan alleen zichtbaar maken voor beste vrienden.
    Dit is al tot op zekere hoogte mogelijk door secret groups aan te maken, maar bij een individueel profiel zou dit ook mogelijk moeten zijn mijns inziens.

Leave a Reply