“Et alors!?” Dit antwoord dito houding had minister van defensie Pieter De Crem heel wat kopzorgen kunnen besparen. Een mens mag best weleens op de lappen gaan zeker. Laat ons niet flauw doen.
Minister De Crem was namelijk stevig op de lappen geweest in New York. Pintjes bier hijsen en Vlaamsche liederen scanderen in de hippe bars van Manhattan met zijn delegatie. De aard en het beestje zeker? Aan vergaderen kwam de pater familias niet toe, want zijn gesprekspartners waren simpelweg niet in town. Dit was geen reden om hun trip aan The Big Apple te annuleren. Het was in België o zo kalmpjes, dus konden ze best wat verpozing gebruiken. Hoe zou uzelf zijn?
Toevalligerwijs werden ze in één van de bars bediend door een Nederlandstalige serveerster, die later een persoonlijk (lees: subjectief) verslag bracht op haar blog. De Crem voelt zich zwaar in zijn gat gebeten en laat haar baas opbellen om hem op de hoogte te brengen van de feiten. Gevolg: serveerster wordt op staande voet ontslagen en de zaak komt via de blogosfeer in de media. Feiten die door De Crem aanvankelijk ten stelligste werden ontkend, maar uiteindelijk toch werden toegegeven. (een leugentje Pieter?) Hoewel hij beklemtoonde dat hij niet om het ontslag van de serveerster had gevraagd. Ik wil het verstand van De Crem niet overschatten, maar hij wist wat de gevolgen zouden zijn. Waarom zou hij anders zijn medewerker laten bellen?
U leest er meer over op De Standaard Online: De Crem bekent telefoontje met baas blogster & De Crem geeft telefoontje toe. Daar verwonderde ik mij ook over deze uitspraak van onze minister van landsverdediging.
“Ik wil van deze gelegenheid en dit non-event gebruik maken om een gevaarlijk fenomeen in onze maatschappij te signaleren. Wij leven in een tijdgeest waarin het iedereen vrij staat naar goeddunken en zonder enige verantwoordelijkheid op blogs te gaan posten. Dit overstijgt zelfs het moddergooien. Het is bijna onmogelijk om zich daartegen te verdedigen. Iedereen van u is een potentieel slachtoffer.” Luid applaus op de banken, zelfs hier en daar van de oppositie.
Gevaarlijk? Zeer zeker. Terwijl de volksvertegenwoordigers zich in de handen wreven om Bettina en Aimé aan de galg te hangen nadat hun buitensporigheden bekend werden, sloeg de blinde paniek toe. Iedereen met een politiek mandaat moet niet om de zoveel jaar bij de verkiezingen of in het parlement op donderdagnamiddag verantwoording afleggen. Ze moeten dit vandaag altijd en overal doen. Volledig correct zijn, geen evident vooruitzicht voor politici.
Onze politici hebben niet alleen die vervelende commentatoren van de dagbladen aan hun rekker. Niet alleen de Dag Allemaal en Story om hun escapades op de straatstenen te smijten. Vandaag kan iedereen dat! Blogs, forums, sociale netwerken, … We leven in een tijd van hypertransparantie. Als u beweert dat u vlekkeloos door het leven gaat, zal iedere misstap gerapporteerd worden. Instant en bereikbaar voor de hele wereld. Zelfs in New Yorkse bars bent u niet meer veilig. En binnenkort wordt er waarschijnlijk getwitterd op Roze Balletten.
Had De Crem maar “Et Alors…” gezegd. Dat telefoontje gelaten en zich vergewist dat die paar tientallen lezers van dat oorspronkelijk bericht zijn reputatie niet zouden schaden. Zijn huidige reactie is dom en daardoor gevaarlijk. Keer u niet tegen de samenleving. De blogosfeer zal zich vandaag tegen De Crem keren en google zal haar werk doen. Benieuwd hoe Pietertje daarop zal reageren. Google voor de rechter slepen? ça alors! Google is groter dan de Belgische staat. De macht van de massa kan pijn doen.
Bloggen is dus een gevaarlijk maatschappelijk fenomeen. Ik ben gevaarlijk want ik blog. U bent gevaarlijk want u leest mijn blog en reageert. Wij zijn allemaal gevaarlijk! Weet u wat ik gevaarlijk vind? Als Belgische soldaat in Afghanistan aan operaties deelnemen. Dat is gevaarlijk. Het risico lopen in een bodybag naar uw moeke worden teruggestuurd. Ik steun onze troepen in hun missie en wens ze bij deze alvast fijne feestdagen. Hopelijk gaat er geen preutse tjeef zeuren als er een BV slash zangeresje met paaldansact hun kerstavond komt opleuken.
Als grote baas De Crem de man uithangt in de boîtten van nieuf yeurk op kosten van de overheid, mogen zij toch ook een verzetje. daar hebben ze toch recht op!? Want wat levert volgens u de grootste stress op: in het vizier gehouden worden door bloggers of de een taliban strijder met een AK47? We gaan niet niet moeilijk doen hé. De Crem mag zich excuseren en een rondje geven en dan zwijgen we erover. Zoniet wordt hij para-gewijs boven de BBQ van het internet geroosterd. Riek ik daar de geur van (virtueel) geschroeid vlees? U mag het zeggen.
Related posts:
En bij deze begin ik mijn dag met een glimlach :)
Here here!
Ik schrijf het al een week in allerlei comments, jij schrijft het in een blogpost.
De bewuste blogpost:
http://www.nathalielubbebakker.com/?p=237
Say it loud! Ik vind dat je absoluut gelijk hebt. Onze ministers mogen dan al media-ervaring hebben (al dan niet na training), maar het zou goed zijn dat ze ook eens wat training krijgen in de nieuwe media. Dan zouden ze niet alleen weten welke lichaamshouding ze voor een camera moeten aanmeten, maar ook hoe het Internetmedium aan te wenden.
Fotokeuhh:
http://www.flickr.com/photos/bartclaeys/3064652588/
Bravo ! Och het begon al slecht met Yves zijn “spontaan” YouTube optreden… die mensen begrijpen het woord “feedback” niet en hebben enkel les gekregen in eenrichtingscommunicatie… Onze politici zouden social media en hun interactiviteit met open armen moeten ontvangen maar helaas… Ik denk niet dat ze er klaar voor zijn en dat er nog veel “training” zal moeten plaatsvinden…
http://bloggenisgevaarlijk.wordpress.com/
Natuurlijk is bloggen gevaarlijk! Zoals politiemannen gevaarlijk zijn voor boeven, zijn bloggers gevaarlijk… voor leugenaars. Uiteraard voelen politic zich bedreigt :-)
Zie: http://www.blogologie.be/2008/11/beste-mijnheer.html
tja, en ondertussen stemt men vrolijk op die tjevenpartij hé
Terecht dat de eigenaar van de bar verwittigd is geweest van dit incident. Elke verstandige mens weet toch zeker dat hij zulke dingen niet in het open moet gaan hangen zonder op de vingers getikt te worden door je baas? De baas zal altijd willen dat zijn klanten kunnen doen wat ze willen, en niet moeten vrezen dat een bloggertje alles gaat gaan schrijven wat hij die avond daar heeft gedaan. Dat ze ontslagen is vind ik langst een kant wel terecht.
In een nieuw licht:
http://www.cdenv.be/pieter-de-crem
Mijn vrije tijd : Ik kan me wel ontspannen met me te verdiepen in de buitenlandse politiek of in een goed boek (zowel fictie als non-fictie). Liefst van al breng ik echter tijd door met mijn gezin, waarbij wij samen kunnen genieten van een beetje kokkerellen of een goed glas wijn. Om een beetje fit te blijven ga ik wel eens skeeleren of fitnessen.
–> en pintjes pakken in NYC
Mijn kleine ondeugd : Ik zou niet beweren dat het een zwakte is, maar ik kan enorm aangestoken worden door een goede plaat. Of het een Vlaamse schlager of een commerciële disco-sound is speelt dan geen rol. Eens het liedje in mijn hoofd zit, zal iedereen het geweten hebben.
–> inderdaad, iedereen weet het nu!
Mijn helden : Mijn grote bewondering gaat uit naar mensen die uit puur altruïsme dingen doen waardoor ze zichzelf in gevaar brengen, gaande van grote organisaties als Artsen Zonder Grenzen tot de missionaris of zuster die heel alleen in een onherbergzaam land de wereld probeert te verbeteren. Als ik op buitenlandse missie ben met de Kamer probeer ik altijd wel zo iemand een bezoekje te brengen om hem of haar een hart onder de riem te steken.
–> missie in NYC geslaagd!
Mijn slogan : Om vooruit te kunnen gaan moeten we steeds RECHT OP DOEL af gaan.
–> 1 telefoontje…
@Wouter Mocht De Crem daar als privepersoon zijn, dan heb je volledig gelijk. Het zou me niet in het minst kunnen schelen wat hij dan uitvreet, desnoods staakt hij naakt op de toog te dansen, me does not care one whit. Maar hij was daar blijkbaar in functie, samen met een officiele delegatie. Op dat moment hebben wij, de belastingbetalers, het recht om te weten wat er met onze centen wordt uitgespookt. En een zatte minister is geen reclame voor Belgie he. Of voor de Belgen.
Hij wordt stilaan de Minister van Oorlog i.p.v. Minister van Landsverdediging…
http://ginovandewalle.com/crembo-says-i-am-doing-something-dangerous/
Ik ben het helemaal met je eens als je zegt dat “Et alors” het beste antwoord was geweest, want (@itkovian), ook een minister is na zijn uren een privé-persoon.
Maar Pieter, ergens zeg je “De macht van de massa kan pijn doen.”. En dat vind ik een interessante gedachte. Want inderdaad, als je als café-dienster met één simpel berichtje een minister in verlegenheid kan brengen, ja, dan heb je macht. Maar dan moet je ook niet komen uithuilen (van ‘t weekend in een paginagroot inteview in De Morgen), dat je je David voelt t.o.v. Goliath … Macht brengt verantwoordelijkheid met zich mee. Je verantwoorden bijvoorbeeld voor het feit dat je de discretie doorbreekt die je als horeca-personeel moet kunnen opbrengen voor wat je om je ziet gebeuren. Je verantwoorden voor het beschrijven van de zatte toestand van De Crem, terwijl je naar eigen zeggen alleen wou aanklagen dat ze op kosten van de gemeenschap naar NY waren gekomen …; waarom schrijf je dan dat hij zat was, als het je daar niet om te doen is? Misschien omdat dat de spektakelwaarde verhoogt? (let’s face it; wie zou er zonder de details van zattigheid en Vlaamse liedjes over deze hele zaak ook maar gechrezven hebben?)
Kortom, wil bloggen een echt respectabel medium worden, dan zal het zich aan de regels moeten houden van de “échte” media. Accountability bijvoorbeeld. Da’s overigens exact het punt dat Andrew Keen maakt in zijn “The Cult of the Amateur” – en dit hele incident toont m.i. perfect zijn gelijk aan.
Dus De crem heeft érgens wel gelijk. Niet door te zeggen dat bloggers gevaarlijk zijn, want da’s bullshit. Maar wel door even te wijzen op de verantwoordelijkheid die bloggers dragen, en dat het niet per definitie onschuldig is, en dat ze niet per definitie gleijk hebben …
Pieterke De Crem is een ronddolende idioot – al zijn uitstapjes naar Afganistan, Irak … en New York beginnen zo stilletjes aan te lijken op de uitstapjes van zijn (verguistede) voorganger op LVD.
Ik vraag mij trouwens af of die snotneus zelf ooit militaire dienst heeft gedaan. Zo niet, dan hoort hij absoluut niet thuis op het ministerstoeltje van LVD, of is het hem enkel om de centen te doen ?