Parijs.

Het is Parijs geworden. Niet Sevilla en ook niet Barcelona, wat later ter sprake kwam. Het is Parijs geworden omdat ik Amsterdam niet als vakantiebestemming beschouw. En toen waren we uitgepraat.

Oorspronkelijk was het Sevilla, met de vlieger en voor een ganse week. Een echte vakantie, met zon enzo. Toen zei de madame dat Barcelona misschien beter was, want als ze dringend moest piesen – en zwangere vrouwen kunnen heel plots dringend moeten piesen – dan kende ze daar goed haar weg.

Later kreeg de madame een steek in haar zij. Het bleek uiteindelijk een uitgerokken buikspier te zijn, niets erg. Maar het korte moment van paniek deed de vlieger-optie crashen. Als we niet te ver gaan en met de wagen, dan staan we op enkele uren terug thuis. Een gemoedsrust.

Eigenlijk hadden we beter in februari of maart geweest, qua comfort. Maar toen was het er het hele wisselen van job, zou ik misschien nog gaan boarden en moest dat het ook eens geregeld worden. En van ideeën kan ik wat, maar het regelen ligt mij minder.

Parijs dus. Dan kan ik eens naar die camerawinkels waar Bruno van sprak. Ik ben daar nog maar één keer geweest en slechts voor één dag. Het is bijna te voor de hand liggend om er naartoe te gaan. Of we hadden gewoon nooit de aanleiding. We hebben een hotel voor drie dagen, volgende week. Parijs it is.

9 Responses to “Parijs.”


Leave a Reply