Pietel.be

Een vriendelijke meneer van de UA emailde mij met de vraag zijn enquête mee te verspreiden. Aangezien het gaat over de extra producten die je bij een krant of tijdschrift krijgt/koopt vind ik dit wel interessant. Op twee minuutjes ben je er al door. Link naar de enquête.

Ik contacteer u hierbij met de vraag of u bereid zou willen zijn om ons te helpen met een onderzoek. Ik ben namelijk academisch assistent bij de Universiteit Antwerpen en wij hebben zojuist een grootschalige webenquête gelanceerd die handelt over de extra producten die je dikwijls bij een krant of tijdschrift kan bekomen. Het probleem dat zich hierbij echter stelt is natuurlijk het vinden van mensen om mee te werken. Mijn vraag is dan ook of jullie deze eventueel zouden willen helpen verspreiden door een link te plaatsen op jullie site of te verspreiden onder jullie mailbestand.

Ik mis wel één vraag: heel wat kranten en tijdschriften bieden extra producten aan. In welke mate heeft dit negatieve impact gehad op de perceptie van bepaalde uitgaves?

Naar mijn mening focussen sommigen spelers zich teveel op deze extra’s en dat vooral vanuit commercieel perspectief. Dermate zelfs dat het vaak niet meer om de inhoud van hun blad lijkt te gaan. Op die manier vermoorden sommige partijen hun eigen (journalistiek) merk.

Ik ben niet specifiek voor of tegen Vlaanderen. Net zo min als ik voor of tegen België ben. Het lijkt me leuker deel uit te maken van een grote natie als Duitsland, het VK, de US of Japan. Maar we zijn slechts een klein landje, een kleine regio. So be it.

Sinds de laatste federale verkiezingen ligt er veel nadruk op Vlaanderen. Mensen opjutten met een wij tegen zij gevoel. Leterme nam een stormrampositie aan, bruskeerde de Franstalige landgenoten en liep met zijn eigen keikop tegen een betonnen muur. Alles wat je moet doen om vooral geen resultaten te behalen. De Wever zet zich schrap naar de volgende verkiezingen en ook Dedecker is niet vies van het Vlaamse discours.

Mijn houding is simpel: wij zijn al een klein land, laten we de boel niet nog eens opsplitsen. Europa zal niet zo gemakkelijk zware bevoegheden krijgen, dus ook dat is geen uitweg. Belgium it is. Al een chance dat we – zeker in de Vlaamse regio – economisch goed boeren.

En ja, het is niet evident om te regeren met mensen die vaak fundamenteel van mening verschillen, in een systeem waarbij de andere de boel kan platleggen. En ja, de Vlaamse overheid mag van mij heel wat regionale bevoegdheden hebben, maar het federale België moet voldoende slagkracht behouden. En neen, we gaan de Walen niet buitengooien, misschien een paar enkelingen eens tegen hun gat stampen.

Heel de discussie over de bevoegdheden van de regio’s is er één voor als je tijd hebt. Als de boel rustig kabbelt. Ja, die BHV en andere onwettelijke zaken moeten geregeld worden. Om nog maar te zwijgen van de boost die Brussel moet krijgen.

Maar vandaag zijn we met andere zaken bezig. Er is een economische crisis die nog niet voorbij is, laat staan op zijn hoogtepunt. Het is geen kwestie van even uit te zweten. De impact op onze economie en samenleving zal groot zijn. Zaken gaan veranderen en als we bij de les blijven kunnen we genoeg zaken ten goede veranderen om ons behoorlijk comfortabele en gelukkige leventje te behouden.

Er komen verkiezingen aan. Op Europees en regionaal niveau. Ik wil niet al teveel over de verdeling van bevoegdheden horen, dat is een federale materie en niet aan de orde. Het is ook compleet wansmakelijk, een vorm van navelstaarderij door politici die de echte problemen niet erkennen en aanpakken.

Ik wil dat politici en partijen mij vertellen hoe ze denken de economische en sociale situatie aan te pakken. Op lange termijn. En hoe de toekomst er kan uitzien, in alle opzichten. De eerste klojo die een ‘rondje Vlaanderen’ opstart en een never ending discussie opstart terwijl de echte problemen blijven liggen, die kom ik persoonlijk tegen zijn gat stampen. En als dat niet werkt, ken ik nog heel wat andere plaatsen waar ik overtuigende wijze druk kan uitoefenen.

Zondag hebben we het raam opengezet, een hele dag lang. Alle ramen zelfs, zodat de tocht kon jagen. Het was fris, maar niet koud. Ik heb in mijn trui buiten gelopen, zonder jas.

Het geloof is er, dat we de winter zullen verslaan. We reden zaterdag na zessen de autobaan op en bedachten dat de hemel nog verlicht was. En dat het er alleen maar beter op zou worden.

Zondag was het koers. De ultieme aankondiging van het voorjaar. De voorjaarsbuien moeten er nog langs, maar voorlopig ziet het er goed uit. Het licht staat al aan de ontbijttafel.

Lucht, licht en je jas thuis laten. Dat deed nog eens deugd. Laat maar komen dat voorjaar.

Seb heeft zijn strip voor morgen al klaar.

Ik werd door vriendelijke mensen uitgenodigd om deel te nemen aan www.merkencompetitie.be, een jaarlijks onderzoek naar de meest en minst favoriete merken. Dit boeit mij zeker. Dat soort van onderzoekjes vind ik wel leuk. Je merkvoorkeur verklapt iets over hoe jij je wil ‘outen’ en laat je toe iemand te profileren. Ik doe daar graag aan mee.

Maar… Ondanks dat de site een leuke vormgeving heeft en vlot leesbaar is, is er één groot probleem: de usability. Je moet je meest en minst favoriete merken aanduiden en de merken die je gebruikt, telkens maximaal drie stemmen. Het stemmen doe je door een handje van boven het kader naar de verschillende merken te slepen.

Dit lijkt leuk maar gecombineerd met een lange vragenlijst heb je het snel gehad. Ik was zeer gemotiveerd en heb het na een tiental vragen opgegeven. Ik begrijp dat je ‘iets creatiefs’ wil doen in het quoteren en de interactie. Helaas maak je het de deelnemer knap lastig. Op die manier heb je een tegengesteld effect en mis je je voornaamste doel: zoveel mogelijk mensen de volledige enquete te laten invullen.

Knap werk voor het initatief, het concept en de vormgeving. De persoon die het ‘handjes’ syteem er echter heeft doorgeduwd zou van mij ter plaatse zijn ontslag krijgen. Jammer voor het mooie werk.