Zegt Sieghild in de comments van verkiezingen:
Jammer dat je niets zegt over de inhoud van die mensen die je aanstaan, enkel op emotie. maar dat is nu net waardoor veel mensen zich laten leiden. Het is precies moeilijk om de ideeën, verwezenlijkingen of visies over te brengen. Geen aandacht voor of geen interesse?
Wel… Politici bouwen een imago op. Iedere keer je er over leest, je ze op TV ziet, op de radio hoort of een ander ‘contactmoment’ hebt, werk je dat beeld een beetje bij. Ik heb een verschillend gevoel bij Didier Reynders dan bij Laurette Onckelinckx, maar kan niet zo onmiddelijk met feitenkennis uitleggen waarin dat verschil ligt.
Als “Jay Jay” De Gucht op een zinvolle manier in het journaal verschijnt, krijgt hij een positief streepje achter zijn naam en misschien dat ik ook het thema of de eigenlijke inhoud onthoud. Als Bert Anciaux voor de zoveelste keer emotionele praat verkoopt, krijgt hij een slecht punt in mijn achterhoofd. Een gevoel dat ik consulteer bij het maken van een stemkeuze.
Mensen zijn vandaag de dag merken, personal brands. Het is zeer menselijk dat we geen partijprogramma’s kennen, hooguit enkele thema’s waarmee een persoon zich bewust identificeert. Politici volgen dezelfde regels als marketing. Hoe ze er uit zien en hoe ze overkomen gaan de inhoud vooraf. En dat geldt niet alleen in de wereld van de politiek, my dear. Onderzoek naar public speech wijst uit dat slechts 30% van je indruk op mensen bepaald wordt door wat je eigenlijk vertelt.
En partijprogramma’s… Het tijdperk van de partijen en bijhorende partijtrouw is voorbij. Ik stem al jaren in een crossover tussen rood en blauw. ‘The party formerly known as Spirit’ komt bij heel wat mensen bovenin de stemtest uit. En toch resulteert dat niet in stemmen. Als we impact willen bereiken met onze stem, zijn partijprogramma of ideëen minder belangrijk en zowieso (bij de centrumpartijen) onvoldoende onderscheidend.
We kijken naar wie er in het verleden in geslaagd is iets te realiseren. Of wie in staat is de indruk te geven dat hij of zie effectief iets kan realiseren. En dan komen we weer uit bij de persoonlijke merken, zeker voor de politiek die ‘in Brussel’ wordt bedreven.
Daarom dat politic zich graag op bepaalde dossiers realiseren en zich ver van anderen houden. Welke minister beheerde het dossier van de luchthaven van Zaventem ook al weer? En wie houdt de Franstalige burgemeesters van de macht in de Brusselse rand?
Het leven is oneerlijk. Mooie grote mensen hebben meer succes dan kleine of lelijke mensen. Sommige politici kunnen het goed uitleggen en zijn graag gezien bij radio & TV zonder ooit iets te presteren. Anderen werken zich te pletter zonder enige vorm van erkenning. Maar de echte ‘groten’ die zijn succesvol op alle vlakken. Helaas maken ze er zo niet veel en zitten er nog minder in de politiek.
Misschien moet men gewoon kunnen stemmen op mensen ipv op partijen. Als je van iemand vindt dat hij/zij een goed idee heeft, stem je erop. Als je dat van meerdere mensen vindt: geef ze allemaal een stem. Zonder naar partijgrenzen te kijken. Natuurlijk worden de stemmen achteraf per partij geteld, maar het lijkt me eerlijker dat je voor meerdere partijen kunt stemmen.
@ itkovian
Wel jammer als er dan iemand 500 stemmen op een partij(of een groep mensen)geeft waar jij het dan niet mee eens bent. En jezelf maar 10 stemmen hebt gegeven.op 10 andere mensen.
One man, one vote. Is me dunkt een principe waar we beter niet vanaf stappen.
Ik betreur dat ten zeerste, dat politiek niet meer dan marketing is geworden.
Dat wil zeggen dat mensen te overtuigen zijn voor vanalles en nog wat.
Om het even extreem te stellen:
Was het niet de Oostenrijker Adolf die een geweldige propaganda-machine achter zich had?
CD&V en Leterme is een uitstekend voorbeeld van politieke marketing. Ze namen het onderzoeksbureau Why5 onder de arm en zagen waar de mens van wakker lag. Waar hij gevoelig voor is. Waarmee CD&V hem kon binnenhalen. Daarop werd het programma gebaseerd, en het loonde.
De rest is geschiedenis denk ik.
Neen, marketing en politiek gaan niet samen. Marketing is er voor de verkiezingen, in de wetstraat ben je daar niets mee.
@Maarten Maar nu kun je ook op meerdere mensen binnen 1 partij stemmen, niet?
Sinds wanneer gaan verkiezingscampagnes over inhoud???
Politiek kan wél over inhoud gaan. Maar het gaat óók over marketing. Over het verleiden van de kiezer. Over mensen aanspreken met een boodschap en ze proberen te doen luisteren. Het ene hoeft het andere niet uit te sluiten. Het vergt enige creativiteit van de politicus in kwestie en dat is niet slecht.
Alleen moet je best beginnen met de inhoud en daarna de strik rond die handel doen. Het wordt pas problematisch wanneer je die volgorde omkeert en met de marketing begint. Mensen krijgen per dag honderden boodschappen te verwerken, toch niet gek dat we ervoor proberen te zorgen dat die ene boodschap wordt opgemerkt.
Maar ik zou zelf niet voor de eerste keer aan politiek doen als ik niet geloofde dat inhoud telt. De pendulum is terug aan het komen van verpakking naar inhoud en zal wel weer in het midden eindigen met een goede combinatie tussen boodschap en verpakking.
Hoe je eruit ziet en welke emotionele connectie mensen maken is natuurlijk heel belangrijk in politiek want politiek is niet anders dan het dagelijkse leven. Daar zijn mooie meisjes en lange mannen ook succesvoller. Het volk wil leiders die ze herkennen maar ook respecteren. Ik dus ook.
Los van al je mooie woorden Lorin:
een mooie strik maakt nog geen nuttig of mooi cadeau.
En vandaag beginnen de politici niet met de inhoud, maar met de strik, en daar gaat het fout.
Ik zie de tegenspraak niet. Inhoud heeft ook een emotionele factor: ik heb mijn lief ook niet gevonden op basis van de verwezelijkingen die ze mij beloofde, maar op een mix tussen geest en buik.
Het is niet zo dat je met branding een politicus kan maken tot iets wat hij niet in zich heeft. Vorm en inhoud lijken mij tamelijk onlosmakelijk verbonden.
@ Sponzen Ridder: als er een wedstrijd scheve vergelijkingen zou bestaan, had je nu al gewonnen :)
Een lief kies je namelijk voor jezelf, niet voor een heel of half land. Een lief hoeft niet per se kaas gegeten te hebben van politieke mechanismen, een politicus wel. Een lief moet er op zijn minst smokin’ hot uitzien, omdat je er naar moet kijken en ermee moet buitenkomen. Een politicus moet binnen zitten en hard werken, dus die mag lelijk zijn als de nacht.
Een politicus heeft een beentje voor als hij charismatisch overkomt op tv, maar het is geen must. Zolang hij maar goed is in wat hij doet. Het is volstrekt normaal dat iemand rekening houdt met de uitstraling van een politicus, maar eigenlijk zou dat zo goed als niet mogen meespelen in het stemhokje.
Vorm en inhoud zijn in de politiek helemaal niet onlosmakelijk verbonden. Een goede politicus kan doodsaai zijn, een frisse peer kan een politieke nul zijn.
ik herinner me de tegenstander van bush een tijdje geleden. Ben zijn naam kwijt. Een intelligente man, goeie ideeën, een interessantere figuur dan die idiote bush, maar hij lag minder goed in de markt. Minder sociaal. Minder leuk. Dat resulteert dan in een hoop ellende gedurende jaren met bush.
Stemmen op koppen heeft ook zijn nadelen. Een boel mensen kijken niet zo ver…
Hoewel ikzelf ook vatbaar ben voor sympathieke koppen zal ik toch altijd stemmen voor een partij. maar dan wel op degene die me daaruit het meeste aanspreekt.
@iktovian: je kan binnen 1 partij op alle namen stemmen, dus alle mensen binnen dezelfde partij.
@ysabje: John Kerry
Gelukkig is die ene F Dewinter maar een slappe spons met een veel te grote wenkbrauw. Anders hadden we een (nog) groter probleem.
Hoe je het ook draait of keert, het grootste deel van de bevolking komt slechts sporadisch (tv) in contact met de (meest bekende) kandidaten, en vormen zich op basis daarvan een beeld. Een partijprogramma bestuderen, dat vraagt te veel toewijding.
Nog een laatste tip aan alle kandidaten: Denk volgende keer eens langer na over een persoonlijke slagzin. t’ zijn vooral nietszeggende, holle woorden.