Hoera! Lien gaat trouwen.

Lien V. dat is de dochter van Chantal & Ignaas. De mensen uit Leuven, Kessel-lo en omstreken zijn alvast mee. Chantal & Ignaas zijn een bevriend koppel van mijn ouders, die ik al ken sinds de tijd dat ik nog dacht dat alle vaders professoren waren en de dieren nog konden spreken. Wij gingen vroeger samen op vakantie naar Frankrijk om dan dammen te bouwen in bergriviertjes zodat er geen water meer door kwam. En ik was dan steeds het kleine ukkie van de bende.

Het zit namelijk zo dat ze er bij ons iets later aan begonnen zijn, waardoor Klaas de oudere broer van Lien is, mijn broer ongeveer even oud is als Lien en ik daar dan weer helemaal vanonderen aan bengel. Er is een tergend lange tijd geweest dat ik nooit kon meepraten over ‘het middelbaar.’ Tegen de tijd dat het voor mij zover was, waren die anderen daar dan al weer aan voorbij. Als klein pateeke met een blond strooien jommekens kapsel noemde Lien mij altijd “pietie” -dit doet ze trouwens nog steeds- en lacht ze met mij, wanneer ze terugdenkt aan de tijd dat ik een hummel was met een onnozele saloped aan.

Ik denk met vreugde terug aan de dagen dat wij met Pasen op weekend in de Ardennen waren en de opbrengst van onze chocoladen-eieren-rooftocht moest verdeeld worden. Vier gespannen gezichten rond de tafel. Ik was de enige die graag bruine eieren lustte, waardoor de economische regels in gang schoten en zowel witte als zwarte eieren een schaars en begeerd goed werden. Kolonisten van Catan, maar dan in het echt!

Als volleerd achtjarig strateeg deed ik eerst mee in het opbod voor de grote witte en zwarte eieren. Toen we de middelgrote eieren in deze smaken naderden, lag de tafel nog bedekt met grote bruine chocoladen heerlijkheden. Terwijl de anderen om de beurt een middelgroot ei namen, speelde ik een soloslim op de grote bruine, waardoor ik quantitatief meer chocolade had -en dus ook meer status- dan alle anderen. Wat een heerlijke dag was me dat toch.

Enkele uren later in de wagen op weg naar huis, kreeg ik als volleerd chocoladecrimineel al snel berouw van mijn gedrag. Ik was er als kleine kaddee namelijk ook in geslaagd de grootste hoeveelheid chocolade naar binnen te werken en op de achterbank, doorheen de kronkelende weggetjes van d’Ardennen, kan dit wel eens mislopen.

Een andere keer waren wij samen op vakantie in Frankrijk. Een tussenstop voor enkele dagen, ergens in een ‘chambre do.’ Er was een kinderkamer met een dubbel bed en één met twee enkele. Omdat Lien een meisje was, had zij recht op een enkel bed en moest ik -weeral- met mijn broer in een dubbel bed liggen, waaropvolgens we meteen een lang Frans worst-hoofdkussen in het midden legden en luidkeels riepen “Dit is mijn deel!” en “De regel is dat ge niet over de grens moogt komen!”

Dat argument van dat meisje zijn kon ik op mijn jonge leeftijd nog niet vatten en ook vandaag lig ik er nog geregeld van wakker omdat het me nog steeds niet klaar is. Toen we ‘s avonds gingen slapen en hoorden dat in de kamer waar Lien lag ooit een moord was gepleegd, had ik het er al heel wat minder moeilijk mee. Neen pfffft! Ik moet uw enkel bed al niet meer.

Maar Lien gaat nu dus trouwen. Met Koen en dat vind ik goed, want Koen -aka koekie- dat is nen toffe peer en dan mogen ze van mij zeker trouwen, op voorwaarde dat het voor altijd is en ze snel een kindje kopen.

In haar mail melde ze mij dat “de liefde van mijn leven Koen, mij op een heel romantische en grappige manier ten huwelijk heeft gevraagd.” Op welke manier dat dan precies was, zal waarschijnlijk een mysterie blijven. Ik heb alvast een reden om van die zwart-witte golf schoenen en een wit kostuum te bestellen, want een mens kan daar toch niet sjofel gekleed aankomen.

Voor Lien en Koen, nen dikke proficiat dus. Ik hoop voor u dat de grondprijs in het Leuvense niet teveel stijgt de komende jaren. Als je tegen Pasen al met die huwelijksboot zou gaan zeilen, mag je er prat op gaan dat ik als cadeau chocoladen eieren voor je meebreng. Vooral veel bruine, hehe. Vacatures voor bruidsmeisje mag je ook steeds opsturen naar mijn adres in Manchester!