Vanochtend las ik een goed artikel in De Standaard over (again) Facebook en privacy. Er werd het voorbeeld gegeven van een belastingcontroleur die onder eigen naam mensen uit fiscale dossiers toevoegt op facebook en eens door hun gegevens bladert. Mensen pochen over bezittingen die ze volgens hun aangegeven inkomen niet kunnen betalen, tonen plaatjes van snoepreizen op kosten van de firma, bekennen een misdrijf, etc.
In het artikel werden enkele adviezen gegeven. Niet slecht, maar je moet vooral begrijpen dat de analoge wereld veranderd is in een digitale wereld. Onderin schets ik een overzicht van stellingen, gevolgen en adviezen voor u. Als u die affaire, dat snoepreisje of dat schaamtelijk moment echt wil geheim houden, lees het dan zeker goed door. Hoewel de conclusie kan zijn dat u zich niet meer kan misdragen of alle digitale media & kanalen moet afzweren.
STELLINGEN
In de digitale wereld bestaat geen origineel.
Digitale media (text, foto, video, audio, …) zijn eenvoudig, snel en zonder kost te dupliceren.
Voorbeeld: Een analoge foto heeft een origineel: het negatief, dat tegelijkertijd de drager van het beeld is. Iedere kopij of afgeleide van deze bron is een derivaat. Een digitale foto heeft geen origineel. Het bestand vormt zelfs geen beeld, het is data. Iedere kopij is identiek en gelijkwaardig aan het oorspronkelijke bestand.
Toegang tot digitale kanalen is onbeperkt
In de Westerse wereld heeft iedereen altijd en overal toegang tot digitale kanalen. Je bent altijd ‘geconnecteerd’ en ‘online’.
Voorbeeld: Met digitale televisie heb je toegang tot een interactief digitaal kanaal. Met een laptop kan je overal surfen door hotspots of een datakaart. Met je mobiele telefoon ben je altijd online, ook als je de internettoegang thuis of op het werk verlaat. Alle digitale dragers krijgen toegang tot het web, van GPS’en toto fotocamera’s.
Bandbreedte is onbeperkt
Digitale media kunnen via digitale kanalen eindeloos en zonder limiet worden opgeladen en gedownload. Media zweven voortduren tussen up- en download.
Voorbeeld: Als een MP3 via een peer-to-peer network wordt gedeeld ‘hangt het in de digitale lucht.’ Mensen zijn continu deeltjes van de MP3 aan het opladen en delen en houden zo gemeenschappelijk het bestand online. Vergelijk het met een ballon waar iedereeen om de beurt tegen tikt, zodat die de vloer nooit raakt. Of met de roltrappen in een shoppigcenter waar voortdurend mensen omhoog en omlaag gaan.
Opslagruimte is onbeperkt.
De creatie van opslagruimte gaat altijd sneller dan de creatie van data. Er zal nooit meer schaarste aan opslag zijn, enkel overvloed. Niets wordt gewist.
Voorbeeld: Je neemt een video op en zet het filmpje op je computer. Je schrijft het op een backup. Je laadt het filmpje op internet op. Het filmpje wordt door servers gebackuped. Zoekmachines indexeren het filmpje. Mensen downloaden het filmpje op hun machine. Een veelvoud aan kopiën onstaat op diverse locaties. Het aantal duplicaten zal steeds toenemen. Deze kopijen worden worden nooit meer gewist.
Iedereen laat een digitaal spoor achter.
Zodra je data opvraagt en interageert laat je informatie over jezelf achter. Deze informatie is altijd en eindeloos op te sporen.
Voorbeeld: als je in de winkel electronisch betaalt is dit geregistreerd. Als je een website bezoekt laat je een impressie achter. Als je iets op Facebook schrijft staat dit voor altijd in het systeem, ook als jij de reactie verwijdert. Als iemand een foto van je oplaadt wordt die door Google gevonden en opgeslagen.
GEVOLGEN
Alles is publiek. Zodra je iets deelt – zelfs in kleine groep – is het publiek. Je hebt geen controle over wat anderen met jouw digitale media doen. Toegang tot digitale media afschermen voor de buitenwereld is onmogelijk, zodra je minstens één persoon toegang verleent. Vaak hebben anderen er zelf geen controle over. (spyware, hosting, diefstal, gedeeld computergebruik, …) Privé is datgene wat je met niemand gedeeld hebt.
Eens online, altijd online. Zodra iets online staat, kan je het nooit meer verwijderen en zal het altijd publiek staan. Mensen en machines dupliceren digitale media eindeloos en stellen deze opnieuw beschikbaar. Iets ‘tijdelijk’ online zetten is een illusie. Iets verwijderen kan je niet. Je kan enkel je eigen versie wissen.
Je bent altijd online Je hoeft niet meer achter een met internet verbonden computer te zitten om toegang te krijgen tot digitale media. Via verschillende toestellen die jij gebruikt of waarmee je interageert (ticket scan, bankcontact, ID badge, …) ben je altijd ‘connected’. Iets is ‘offline’ als het op een toestel staat dat onmogelijk ‘online’ connectie kan maken en met niemand wordt gedeeld. De foto’s op je gsm zijn online, de video op je lokale harde schijf zijn online, de muziek op je iPhone is online.
ADVIEZEN
Wil je niet dat je frapatsen altijd en overal te zien zijn, haal dan geen frapatsen uit. Er zijn altijd en overal mobiele telefoons die foto’s, videos en geluidsfragmenten kunnen opnemen en die onmiddelijk delen met de hele wereld. We leven in een hypertransparante samenleving. Als wie je zegt dat je bent iet in lijn ligt met hoe je je in werkelijkheid gedraagt, wordt je daar zonder verweer mee geconfronteerd. Dronken feestjes, overspel in het publiek, snoepreisjes, onwettig afwezig zijn en gaan shoppen, … U plakt veel sneller tegen de lamp. Er zijn geen gordijntjes meer om u achter te verbergen.
Als je iets in beperkte groep wil delen, maar niet met de hele wereld, deel het dan met niemand. Bikini/speedo foto’s van jezelf op reis, het videofragment van je openingsdans en roddel over een vriend(in)… Het wordt vroeg of laat tegen ongekende snelheid voor een immens grote groep mensen beschikbaar gemaakt. Mag het niet publiek, deel het met niemand!
Ik hoop dat u er wat aan heeft. Zoniet zie ik u op Facebook opduiken. Met uw maitresse op een snoepreisje betaald door de firma terwijl u zich ziek had gemeld. Indien dat het geval is, geniet er van, zolang het nog kan.
Related posts:
dat vind ik nu eens goed geschreven!
Pieter, ik pleegde deze week ook een blogje hierover. Ik denk dat mijn conclusies toch voor een stuk anders liggen als die van jou: je kan jezelf niet verbergen achter een gordijn want je bent altijd afhankelijk van anderen. Je kan het digitale afzweren zoveel je wil, als je omgeving dat niet doet ben je gezien – letterlijk en figuurlijk.
Ik denk dat we vooral niet hysterisch moeten doen over het fenomeen “misdragen.” Denk aan tekstschrijver Jon Favreau van Obama (zie blog). Er bestaat zoiets als een context en zoiets als situatiehumor. En voor een stuk schijt hebben aan wat anderen over je denken …
kortom wees braaf en saai
Het is misschien héél erg, maar tegenwoordig zou ik eerder iemand wantrouwen die geen enkel spoor op het internet laat..
Je bent altijd verantwoordelijk voor je eigen daden, dat is niet anders in een digitale wereld…
Maar omgekeerd is ook waar natuurlijk. Je kan mooi de overheidsdiensten controleren:
http://www.flickr.com/photos/bartclaeys/3082828004/
Dat hangt er vanaf hoe je in elkaar zit: ik wil helemaal niét overkomen als iemand die het “schijt” heeft aan wat anderen denken. Kijk, het schrijven van die zin ligt mij al redelijk moeilijk. Ik wil noch over mijn kennissen, mijn collega’s, mijn persoonlijk leven en ook minder en minder over zogezegd onschuldige dingen over mijn dochter schrijven. Binnen een paar jaar is ze een tiener, en dan hààt ze mij misschien wel voor mijn melige berichtjes,-)
Bovendien ben ik advocaat, en vind ik voor mezelf dat ik mij een beetje “deftig” moet gedragen..en zeggen dat ik mijzelf niet eens kan ontslaan!