Er zijn alsmaar meer manieren om met elkaar te communiceren. Enkel in de digitale space alleen al zijn er verschillende kanalen waarlangs je met elkaar in contact staat. Om het u gemakkelijk te maken geef ik alvast mee welke kanalen het meeste en het minste resultaat hebben.
Voicemail: Nul responsiviteit, want ik heb het niet. Voice mail is te gemakkelijk om berichten in te dumpen en verwachtend at iemand anders actie onderneemt. Niet bij mij. Ik doe niet mee.
Chat: Ik doe geen chat. Soms spreken mensen mij aan via Gtalk als ik in gmail zit, of Facebook chat. Voor 1 minuut kan ik dat, maar dan haak ik af omdat ik meestal met iets anders bezig ben. Concrete afspraken maken via chat is geen optie.
Twitter: afspraken regel je niet via Twitter. Eenvoudigweg omdat alles zo snel weer van de radar verdwijnt. Er is geen archief van ongelezen bewaarde berichten. En daar begin ik ook niet aan, aangezien ik al een mailbox heb. Vuistregel: twitter is voor gedachten en ideeën, als het concreet wordt schakel je over naar een ander kanaal.
Facebook: ik gebruik Facebook niet voor email. Sommige mensen hebben het moeilijk om emailadressen bij te houden en sturen dan maar een bericht via Facebook. Berichten via Facebook hebben bij mij de laagste respons graad. Ze worden naar mijn email doorgestuurd, maar daar sterven ze uit in het mapje ‘facebook’ tesamen met de andere facebook updates.
LinkedIn: Hetzelfde als Facebook, maar met minder clutter. Als iemand me via LinkedIn contacteert is dat meestal professioneel en ben ik geneigd daar behoorlijk vlot op te antwoorden. Hoewel ik ook een mailboxmapje ‘LinkedIn’ heb waarin berichten kunnen wegrotten.
Email: dat is een lastige. Hoe minder werk het kost om een antwoord te sturen, hoe sneller ik antwoord. Met als gevolg dat belangrijke mails eigenlijk het langst blijven liggen. Mails die een actie verwachten zijn het lastigste. Maildiscussies die lang heen en weer gaan hebben het hoogste risico op verdrinkingsdood of een laattijdig antwoord. Mails worden uiteindelijk vroeg of laat beantwoord en dankzij het archief gaat niets verloren.
Mijn vrouw mailen: Werkt goed wanneer er afspraken moeten worden gemaakt. Zij heeft toegang tot mijn agenda. Vragen als “wanneer spreken we nog eens af” gaan aan mij voorbij. Tenzij je zegt: spreken we op die dag, dat uur en die locatie af? Voor informatieve vragen werkt het niet, spreek mij daarvoor zelf aan of ik voel mij niet aangesproken.
SMS: werkt behoorlijk goed maar is nog niet geheel dwingend. Een SMS kost moeite, is hoogst persoonlijk en komt aan op een toestel dat je altijd bij de hand hebt. De afzender weet dat je de SMS zo goed als meteen ziet en dat er geen spambox is. Je hebt geen excuses om niet te antwoorden. SMS werkt vooral als een herinnering of bevestiging, niet bij heen en weer verkeer.
GSM: Ik haat bellen en doe het zo weinig mogelijk. Maar telefoneren is wel fantastisch wanneer je snel heen en weer moet. Afspraken maken bijvoorbeeld, twee mensen met hun agenda voor zich doen dat op twee minuten. Via email duurt dat twee weken en vraagt het twintig keer de inzet. Telefoneren is duidelijk, je legt iets vast en het risico op vergissingen is klein. Natuurlijk is het de hoogste drempel. En verder haat ik telefoonspammers. Ik heb nummers met voornaam ‘niet’ en achternaam ‘opnemen’. Natuurlijk niet binnen een serieuze professionele context.
Ontmoeting Iemand ontmoeten werkt nog steeds heel goed. Je hebt de onverdeelde aandacht van de andere persoon, ziet aan de lichaamstaal of het hem/haar boeit of niet en kan zeer concrete afspraken maken. Een gemaakte afspraak is bindend en je bent er op aansprakelijk.
Conclusie: onzen Pietel is een luie donder!
Beangstigend analoog met mijn visie op de huidige overcommunicatie.
Maar kan je dan bij Mobi* je voicemail afzetten!?
die voicemail moet ik ook dringend afschaffen: ik haat ‘m. Ik haat ‘m echt… Haat.
Ik bel veel met mijn lief: wat gaan we eten vanavond? ga jij naar de winkel? Ik sta nu in de supermarkt en de biefstukskes zien er eigenlijk wel oké uit. Zal ik die dan pakken? De bloemkolen zijn niet om aan te zien…
Mijn telefoonrekening vloeit voort uit dat soort domme gesprekken…
grrr.
Ik kan zelf ook nog postitjes toevoegen, maar waarschijnlijk is dat al hopeloos ouderwets.
phew… Gelukkig dat wij een telepathie-relatie hebben…
Dus toen ik je via dm vroeg naar een gaatje in je agenda was het duidelijk niet the way to go. Noted, hoewel er in dit lijstje niet veel alternatieven staan ;)
Voor mij maakt het medium op zich niet zoveel uit. De inhoud van de boodschap des te meer. Mijn agenda is allicht maar klein bier in vergelijking met die van een ‘werkmens’, maar toch kan ik er niet tegen als mensen rond de pot draaien.
Als iemand een mail stuurt naar 5 man om een meeting te regelen, dan stuur ik een Doodle-link terug. SMS dient om snel en kort af te spreken. Bellen als er even moet overlegd worden, …
Interessante post, ik ga er mijn eigen versie van maken.
Wijsheid van een oude Japanse vriend in 1995: “The more technology will enable people to communicate from all over the world, the higher the value of a real human encounter.”
ik weet dat je het haat dat uw schrijffouten worden verbeterd, maar het is e-mail en niet email. Ik heb lak aan schrijffouten maar van deze krijg ik echt de stiepeltjes
Allemaal goed en wel, maar wanneer spreken we nu nog eens af? ;-)
je wordt eigenlijk vooral graag met rust gelaten precies :-)
een spreekuur inlassen op je favoriete eet/drink/snackplek en daar via een simpel systeem volgnummertjes voor uitdelen per e-mail is misschien nog het handigst.
of een secretaresse, maar daar ben je nog niet belangrijk genoeg voor.-)
Ik kan mij hier volledig in vinden!
Interessant stuk over het verdwijnen van voicemail: http://www.slate.com/id/2217998/
@Rob, compleet naast de kwestie: ik schrijf intussen gewoon ‘mail’. Niemand die nog zegt ‘dat hij je zal e-mailen’, neen, we mailen elkaar. Ik zie trouwens ook niet in waarom we het nog zouden specifiëren met die e-.