“Et alors!?” Dit antwoord dito houding had minister van defensie Pieter De Crem heel wat kopzorgen kunnen besparen. Een mens mag best weleens op de lappen gaan zeker. Laat ons niet flauw doen.
Minister De Crem was namelijk stevig op de lappen geweest in New York. Pintjes bier hijsen en Vlaamsche liederen scanderen in de hippe bars van Manhattan met zijn delegatie. De aard en het beestje zeker? Aan vergaderen kwam de pater familias niet toe, want zijn gesprekspartners waren simpelweg niet in town. Dit was geen reden om hun trip aan The Big Apple te annuleren. Het was in België o zo kalmpjes, dus konden ze best wat verpozing gebruiken. Hoe zou uzelf zijn?
Toevalligerwijs werden ze in één van de bars bediend door een Nederlandstalige serveerster, die later een persoonlijk (lees: subjectief) verslag bracht op haar blog. De Crem voelt zich zwaar in zijn gat gebeten en laat haar baas opbellen om hem op de hoogte te brengen van de feiten. Gevolg: serveerster wordt op staande voet ontslagen en de zaak komt via de blogosfeer in de media. Feiten die door De Crem aanvankelijk ten stelligste werden ontkend, maar uiteindelijk toch werden toegegeven. (een leugentje Pieter?) Hoewel hij beklemtoonde dat hij niet om het ontslag van de serveerster had gevraagd. Ik wil het verstand van De Crem niet overschatten, maar hij wist wat de gevolgen zouden zijn. Waarom zou hij anders zijn medewerker laten bellen?
U leest er meer over op De Standaard Online: De Crem bekent telefoontje met baas blogster & De Crem geeft telefoontje toe. Daar verwonderde ik mij ook over deze uitspraak van onze minister van landsverdediging.
“Ik wil van deze gelegenheid en dit non-event gebruik maken om een gevaarlijk fenomeen in onze maatschappij te signaleren. Wij leven in een tijdgeest waarin het iedereen vrij staat naar goeddunken en zonder enige verantwoordelijkheid op blogs te gaan posten. Dit overstijgt zelfs het moddergooien. Het is bijna onmogelijk om zich daartegen te verdedigen. Iedereen van u is een potentieel slachtoffer.” Luid applaus op de banken, zelfs hier en daar van de oppositie.
Gevaarlijk? Zeer zeker. Terwijl de volksvertegenwoordigers zich in de handen wreven om Bettina en Aimé aan de galg te hangen nadat hun buitensporigheden bekend werden, sloeg de blinde paniek toe. Iedereen met een politiek mandaat moet niet om de zoveel jaar bij de verkiezingen of in het parlement op donderdagnamiddag verantwoording afleggen. Ze moeten dit vandaag altijd en overal doen. Volledig correct zijn, geen evident vooruitzicht voor politici.
Onze politici hebben niet alleen die vervelende commentatoren van de dagbladen aan hun rekker. Niet alleen de Dag Allemaal en Story om hun escapades op de straatstenen te smijten. Vandaag kan iedereen dat! Blogs, forums, sociale netwerken, … We leven in een tijd van hypertransparantie. Als u beweert dat u vlekkeloos door het leven gaat, zal iedere misstap gerapporteerd worden. Instant en bereikbaar voor de hele wereld. Zelfs in New Yorkse bars bent u niet meer veilig. En binnenkort wordt er waarschijnlijk getwitterd op Roze Balletten.
Had De Crem maar “Et Alors…” gezegd. Dat telefoontje gelaten en zich vergewist dat die paar tientallen lezers van dat oorspronkelijk bericht zijn reputatie niet zouden schaden. Zijn huidige reactie is dom en daardoor gevaarlijk. Keer u niet tegen de samenleving. De blogosfeer zal zich vandaag tegen De Crem keren en google zal haar werk doen. Benieuwd hoe Pietertje daarop zal reageren. Google voor de rechter slepen? ça alors! Google is groter dan de Belgische staat. De macht van de massa kan pijn doen.
Bloggen is dus een gevaarlijk maatschappelijk fenomeen. Ik ben gevaarlijk want ik blog. U bent gevaarlijk want u leest mijn blog en reageert. Wij zijn allemaal gevaarlijk! Weet u wat ik gevaarlijk vind? Als Belgische soldaat in Afghanistan aan operaties deelnemen. Dat is gevaarlijk. Het risico lopen in een bodybag naar uw moeke worden teruggestuurd. Ik steun onze troepen in hun missie en wens ze bij deze alvast fijne feestdagen. Hopelijk gaat er geen preutse tjeef zeuren als er een BV slash zangeresje met paaldansact hun kerstavond komt opleuken.
Als grote baas De Crem de man uithangt in de boîtten van nieuf yeurk op kosten van de overheid, mogen zij toch ook een verzetje. daar hebben ze toch recht op!? Want wat levert volgens u de grootste stress op: in het vizier gehouden worden door bloggers of de een taliban strijder met een AK47? We gaan niet niet moeilijk doen hé. De Crem mag zich excuseren en een rondje geven en dan zwijgen we erover. Zoniet wordt hij para-gewijs boven de BBQ van het internet geroosterd. Riek ik daar de geur van (virtueel) geschroeid vlees? U mag het zeggen.
Recent Comments