Boekenbeul.

In een boekenwinkel is het zeer belangrijk een boek te kopen dat geen enkele beschadiging of gebruiksporen vertoont en bij voorkeur in zijn origineel plastieken omhulsel zit. (opgepast: bij fnac herplastieken ze de boeken na inzage!)

Nieuwe boeken ruiken naar nieuwe boeken. Je haalt er het plastiekje van af en de geur barst los. Ik koop graag boeken, maar liefst met plaatjes in, want lezen lukt me minder en minder.

Gisteren heb ik mezelf getrakteerd op twee nieuwe blokken papier, waaronder: Digital Portrait Photography and Lighting (amazon). Tips en truuken van andere mensen, tesamen met wat weetjes over licht. Altijd interessant.

Terwijl je in de winkel hard je best hebt gedaan om het minst beschadigde exemplaar te zoeken, ben ik er later nogal slodderig mee. Het eerste wat ik doe is de cover goed omplooien, tot als de naad bloot ligt, zodat je tenminste comfortabel kan lezen. (dit geldt enkel voor handboeken of technische boeken)

Sinds de unief kan ik maar geconcentreerd lezen, wanneer ik een markeerder en stiftje in mijn pollen heb. Zo zit ik dan in de zetel met mijn handboek, stiften en moos wat doorheen de blinkende pagina’s. Sommige mensen zullen gek worden van dit idee. Mijn excuses.

En morgen gaat dat boek gewoon los de tas in, mee op de trein. Zo gaat dat met handboeken. Die mag je verslijten. Zodra ik er een weekje heen en weer mee heb gependeld heeft het iets weg van een bibliotheekexemplaar na tien jaar gebruik.

Maar ik besef het ten volle: ik ben een boekenbeul.

Related posts:

  1. Boekvatting.
  2. Stick.
  3. Gazet.

5 Responses to “Boekenbeul.”


  • En al iets bijgeleerd?

  • misschien doe je het gewoon voor de geur van vers papier? persoonlijk ga ik eerder voor paardemest. ieder zijn freaky kant, denk ik :-)

  • ik koop liever tweedehands boeken, die ruiken beter vind ik. en hebben meer karakter. en zijn goedkoper. :D

  • Boeken hebben een ziel en voelen pijn!

    De mijne zijn nog zo goed als nieuw wanneer ik er klaar mee ben. Ik zet wel potloodstreepjes in de marge. Daarna leest mijn allerliefste ze (soms, want onze smaken verschillen) en sterven ze luidkeels roepend om hulp.

  • O goeie help.
    Ware het mogelijk, ik sleepte u door de monitor op u kletsen te geven.

    Wat u daar doet, beste Pietel, is maar een klein beetje minder erg dan wat de Duitsers in de jaren 30 deden. Schaam op u, en nog geen klein beetje!

    [om maar te zeggen: ik ben van het diametraal tegengestelde type -- mijn boeken, toch diegene die ik gelezen heb, zien er ongelezen uit]

    [een trauma uit mijn prille jeugd, vrees ik: één keer teveel een boek van mijn vader beklad met stift]

Leave a Reply