Vandaag is er een actiedag. Ik zou het willen uitleggen, maar ik snap het nog niet helemaal. Vakbonden, koopkracht en dergelijke. Ik moet nog wat kranten lezen om goed te begrijpen waar het precies over gaat. Ik vind het vooral moeilijk te vatten waarvoor of waartegen gestaakt wordt. Tegen de daling van de koopkracht? Tegen wie voer je dan actie? Tegen de werkgevers, tegen de overheid of toch tegen jezelf? De koopkracht, dat is geen persoon of instelling.
Ik vind het een beetje een foute mentaliteit. We zouden vandaag beter een uur vroeger moeten gaan werken en een uur langer werken. Er eens stevig invliegen en zorgen dat de economie volle bak draait. De toekomst waarmaken, niet de boel platleggen. Er is momenteel niemand onder druk te zetten. Iedereen die de boel blokkeert, maakt het systeem meer kapot.
Vooral de idee dat je ergens actie tegen kan voeren. Iets buiten jezelf, waar jij geen schuld aan draagt. Iemand anders die het moet oplossen. Want het werk neerleggen – inclusief het openbaar vervoer – dat is meer dan een signaal geven. Een signaal geven, dat kan je makkelijk doen door tijdens de lunchpauze allemaal een uur op straat te gaan en kort actie te voeren. Point taken.
En dat van die koopkracht… Ik kom kennis tekort om te oordelen of er een objectieve of enkel gepercipieerde daling van de koopkracht is. Wen er maar aan, zou ik zeggen. Met de opkomst van nieuwe economische grootmachten als China en India komen ons zorgsysteem, weinig-uren-werkweek en sociale voordelen alleen maar meer onder druk te staan. De rijkdom in de wereld wordt herschikt, misschien zelfs beter gespreid en de toppositie die wij tijdlang hadden, zullen we moeten opgeven.
En denk nu niet: die jongen heeft het gemakkelijk, die heeft een vette pree en krijgt alles onder zijn gat geschoven. Ik werk hard voor mijn centen en op het einde van de maand zijn die ook bijzonder hard op. Ik behoor tot de eerste generatie die misschien niet meer in staat is een eigen huis te kopen. De eerste generatie na W0 II die het financieel niet beter zal hebben dan zijn ouders. En de vergrijzing rust ook op mijn sociale schouders. Maar staken? Ik zou niet weten waarom of waarvoor?
Ik ga vandaag gaan werken. En morgen ook. Ik doe dat met volle goesting. En de mensen die vandaag het werk laten liggen: ik hoop dat uwen euro snel valt. Dat je snel een beter antwoord vindt op de huidige situatie. Anders gaat het alleen maar meer pijn doen.
Amen.
Couldn’t agree more.
Tijd om het idividualistische jasje van ons af te schudden en weer rond ons heen te kijken…
Volledig mee akkoord. Ik zit nu wel thuis met een dag semi-verlof wegens gebrek aan rijdende treinen tussen Oostende en Gent en een creche die gesloten is omdat ze ‘de veiligheid’ niet kunnen garanderen ‘door eventuele acties van individuele personeelsleden’. Ahem.
Ik voel dat toch ze die koopkrachtdaling! Een normale plasma TV van twee meter breed kan ik al niet meer betalen! ;)
AMEN!
Toch een observatie:
Ik zit hier op de Noorderlaan in Antwerpen en zie aan alle kanten waar ik kijk stilstaande auto’s en vrachtwagens. Het grootste deel heeft zijn motor na 10 minuten stilstaan nog niet stilgelegd ondanks het feit dat ze nog geen centimeter voorruit zijn geraakt…
Ben ik verkeerd als ik dan stel dat de oliemaatschappijen er rijker van worden door al die draaiende motoren in de file?
3 uur was het verdict van Mechelen naar Brussel (normaal doe ik dat op 40-50min. op een maandagmorgen)…
Idd we zouden allemaal even een dag extra gratis moeten werken en dat zal ons koopkrachtprobleem op termijn meer goed doen, dan alles platleggen…
Heb net anderhalf uur op de E19 gestaan. Leuk detail vond ik wel een hele grote touring bus met allemaal rode vakbondsmannetjes erin die door hun eigen schuld stil stonden :-)
Wie wil er nu niet een verlengd weekend?
Serieus: vakbondsacties als deze zijn gewoon crimineel, daar zouden straffen op moeten staan. De vakbondswerking in onze contreien heeft gewoon keihard de voeling met “de basis” verloren, draait enkel en alleen nog maar op postjes, en kan het woord e-c-o-n-o-m-i-e niet spellen als je het hen voordoet.
Om maar te zeggen dat ik het mega-roerend eens met je ben.
Groet
Rik
je krijgt veel bijval. Ik ben het ook eens met je. Ik zie geen oplossing in dergelijke acties. Maar mijn lief denkt er anders over. Die vind dat het welletjes is dat al het geld naar de banken en de multinationals en de regering gaat…
Mooi gezegd.
Verboden worden, inderdaad. Elke vorm van protest tegen al die arme goedbedoelende multinationals zou keihard repressief tegen de grond geslagen moeten worden. Het is eigenlijk nog een hele eer dat we nog voor die bedrijven mogen werken, werkonwillig gepeupel as we are…
Ik zie reden genoeg om niet meer mee te willen doen. Degoutante winsten bij multinationals (4 miljard euro winst bij fortis in 2007), stijgende prijzen die niet meer in verhouding zijn met mijn niet-zo-heel-erg stijgend loon, europese en nationale regeringen die met de kop in het zand weigeren het hoofd te bieden aan de komende olie-, energie-, werkgelegenheids- en demografische problemen.
Ik snap ook niet goed dat je het normaal vindt dat je geen huis meer kan kopen. En als jij het al niet kan (als niet-onbemiddeld zijnde, let’s be fair), wie kan het dan wel?
Volledig mee akkoord. Ik heb nog net mijn eigen apartement “kunnen” kopen en ik ondervind er dagelijks de last van. Tis niet gemakkelijk. Maar wat lost dat staken begot op? zoals je zegt: staken tegen wat precies?
Leuk dat iedereen het zo roerend eens met je is. Maar je zou ook anders kunnen redeneren: 16 maanden niks doen heeft de regering nu ook niet bepaald op het juiste spoor gezet qua sociaal-economische maatregelen. Ik neem het de vakbonden precies niet kwalijk dat ze het dan eens op een andere manier proberen.
Dat is allemaal heel droog gezegd. Maar met die gelatenheid neem ik geen genoegen. Ik wil meer. En ik verwacht ook meer van de democratisch verkozenen.
De staking van vandaag had misschien beter een andere naam gekregen, want blijkbaar wordt hij misbegrepen. Het is geen staking tégen de dalende koopkracht, het is een staking [u]vóór politieke actie[/u].
Tegen de ‘invisible hand’ kunnen we op dit moment niet optreden.
Maar de strijd tegen de economische crisis afdoen als een strijd tegen windmolens vind ik iets te kort door de bocht.
Ik verwacht van onze beleidsmakers dat zij sociale maatregelen voor de mensen die zwakker in onze samenleving staan nemen (lees: leefloners, werklozen, zieken, gehandicapten, 1e schaalbelastingbetalers, gepensioneerden,….). Voor hen zijn die maatregelen levensnoodzakelijk (letterlijk!).
Als meneer Marino Keulen in juli dan belooft aan de vakbond om tegen september een antwoord/plan klaar te hebben, wordt dat ook verwacht. Of liggen de verwachtingen dan te hoog?
En neen er wordt geen mirakel-plan verwacht dat de dalende koopkracht weer zal doen stijgen. Zo simpel zijn die stakers écht niet. Wel wordt verwacht van beleidsmakers dat zij perspectieven en een visie hebben op de huidige context.
Ik ben ook gaan werken en ik ga ook graag werken. De deuren waren nog nie goed open of we hadden alweer 2 aanvragen voor een noodwoning (ik werk op een ocmw in een middelgrote stad). Mensen die niemeer rondkomen en door achterstallige huishuur op straat worden gezet. Sinds drie maanden zit deze trend in de lift. Als er geen maatregelen komen zal het hier deze winter (met de stijgende energiefacturen) gezellig worden….
je neemt mij de woorden uit de mond. Er is een probleem… maar staken helpt nu echt niet !!
Respect. Grote stijl !
Peilingen op standaard.be en deredactie.be spreken boekdelen. Meer dan driekwart van de mensen vindt de staking van vandaag onterecht of onnuttig.
Ik werk nu een dikke maand, en ben mezelf aan het afvragen of ik me moet syndiceren…
Sterk stukje. En wie gaat de kosten dragen van heel dat stakingsgedoe? Amai mijn koopkracht!
Dus jullie principe is “beter stilletkes en bang in een hoekje zitten wachten en hopen dat het vanzelf beter wordt, want als we te veel lawaai maken zal het ons zuur opbreken”? Dat lijkt me een zeer nuttige strategie…
Ik zou het niet beter kunnen verwoorden, al heb ik niet zo’n dikke pree en moet ik toch bepaalde uitgaven herbekijken en schrappen. Ik ben vandaag ook gaan werken, en vreemd genoeg heb ik totaal geen file gehad. Ik ben speciaal vroeger vertrokken om het ergste leed te vermijden, maar dat bleek niet nodig. Ik passeer wel onderaan de Brusselse ring, richting Waterloo-Tervuren (waar het normaal ook elke dag stilstaan is).
Ik vind dat er zowel voor jouw standpunt als voor dat van de vakbond iets te zeggen valt.
Kern van de zaak is dat er een grondig economisch probleem is.
Jij hebt gelijk dat we aan welstand & welvaart zullen moeten inboeten, en dat we er dus allemaal zullen moeten aan wennen dat we harder zullen moeten werken en dat het allemaal minder evident wordt. Maar de vakbonden hebben gelijk te eisen dat de overheid méér doet om de kloof tussen rijk en arm te dichten. Op vandaag zijn de gevolgen van crisis en koopkrachtverlies altijd voor dezelfde lagen van de bevolking en zéker niet voor het grootkapitaal (cfr Fortis en co). Voor die lagen is het goed dat er vakbonden zijn.
Ook voor jou Pietel, maar jij zit in de categorie die “altijd wel z’n plan zal trekken en werk zal vinden”.
Helaas mag je dat niet voor alle lagen van de bevolking doortrekken.
Ook mee eens!
amen to that.
Er wordt veel gemord en gezaagd over de falende regering, de dalende ‘koopkracht’ en ‘ik ga later geen pensioen krijgen’, maar veel meer dan dat gebeurt er niet. Wanneer komt iédereen weer eens op straat? Er kan niet genoeg gestaakt worden: niet enkel bij het spoor, maar ook bakkers, leerkrachten, marketeers, CEO’s, taxichauffeurs, monteurs, werklozen, piloten, straathoekwerkers, leerlingen en dokters. Iedereen de straat op voor minder gezaag en meer beleid.
Pietel, we moeten een onderscheid maken tussen ons (twintigers met mooie job, redelijk loon, maar vooral veel toekomstmogelijkheden) en vele anderen (30-50, een loon zoals ons, maar weinig toekomstmogelijkheden meer). OP dit moment hebben wij het financieel niet makkelijk met onze hypotheek en verbouwing, maar we weten dat dat binnen 5 jaar al heel wat beter zal zijn. Die andere mensen hebben dat vooruitzicht niet. Ze hebben het nu moeilijk, en dat zal binnen 5 jaar nog zo zijn indien er niets gebeurd.
Zoals Saskaya zegt, moeten we écht braafjes blijven werken voor multinationals die daarna besluiten om eventjes met de toekomst van het bedrijf te spelen door een ander bankje te kopen omdat dat goed zou zijn voor hun ego? Bedrijven hebben het niet makkelijk met de stijgende loonkost, en het is net daar dat de regering moet bijspringen en maatregelen treffen.
En als je het hebt over ‘we zouden beter wat langer werken en meer uren kloppen’, dan ga ik daar volledig mee akkoord. Ik heb een contract van 36 uur. Ik doe er zo’n 50 per week, zonder een euro meer per maand. Ik doe dat omdat ik jong ben en carrière wil maken. Als je 40 bent, elke dag hetzelfde werk moet doen, dan doe je die 14 uur per week extra niet. Wat nog beter zou zijn is overuren uitbetaald krijgen… Dan zou mijn koopkracht wel stijgen.
Ik onthoud van die laatste reactie dat mensen ouder dan 30 maar weinig toekomstmogelijkheden meer hebben. :)
Precies wat wij ook dachten. Staken voor meer koopkracht? Tamelijk contraproductief.
Goed geschreven!