Monthly Archive for October, 2009

Aandacht.

Published on 30.10.09 in Pietel. 11 Comments

Iedere dag passeert er wel een presentatie, blogpost of iets dergelijks waar het gaat over nieuwe communicatie. Dat het alllemaal om de conversatie gaat, dat mensen elkaar beïnvloeden en reclame voor de twaalfduizendste keer dood is. Dat we geen betaalde media meer nodig hebben, maar alles via social media loopt.

Aandacht! Daar gaat het om. Niet meer de mensen onderbreken en ambeteren, maar zo interessant zijn dat ze spontaan naar u komen kijken en luisteren. En dat ze tegen al hun vrienden gaan hoe geweldig dit merk of dat product is. En ziedaar, alweer het voorbeeld van Apple om alles te bewijzen. Of twee screenshots van een nerd op twitter.

Aandacht? Er zijn allerhande campagnestunts, PR berichten op de mail, facebook apps om je vrienden te spammen en ga zo maar door. Iedereen jaagt op onze aandacht, terwijl die zeldzamer is geworden dan een bedreigde diersoort. Wij hebben maar een beetje aandacht over en iedereen wil een stukje.

Wij, de zelfbewuste en mondige consumenten die kunnen wegklikken en illegaal downloaden als het ons niet aanstaat. De mensen die surfen en bellen en chatten en tv kijken en dat alles tegelijkertijd. Wij kijken niet meer lineair naar televisie, worden niet beïnvloed door kortingsbonnen en de houding tegenover een merk wordt bepaald door onze vrije geest.

Wel… Ik ben aandachtsmoe. Ik heb geen aandacht meer te geef. ‘t Is op. Er valt niets meer te krijgen. Ik probeer bezig te zijn met wat ik belangrijk acht in mijn leven en sluit mij af voor de rest. Ik heb een vrouw, een kind, een hobby en slaag er dan nog geeneens in om op mijn vélo te zitten of wat vaker op de boemel te gaan.

En ik spreek niet heel de dag over merken. Ja, Apple of Nikon of BMW ofzo. Maar mijn keuze voor waspoeder wordt heus niet door mond-aan-mond of online influencers bepaald. Ik heb geen mening over merk X van oorstaafjes. Ik ga gewoon naar de fokking colruyt en pak iets aan een schappelijke prijs dat mij aanspreekt. Ariel Color in mijn geval, want ons moeder gebruikt dat.

Het is crisis en we hebben de gedachte opgegeven dat we alsmaar meer en beter willen. Jonge professionals doen een vier-vijfdeke en gaan die vrije dag eens wandelen of naar een museum. Ze zitten bij vrienden of gaan naar een concert. Ze lezen hun gazetje bij een lekkere koffie of lopen een pretentieloos rondje in het park.

Vroeger moest je online maar een scheet laten en je had een hype, een viral, iets speciaal. Vandaag brult de ene nog luider en sepcialer dan de andere en mijd ik de drukte als ware het een markt in Baghdad. Sorry, maar ik houd mij bezig met de dingen die echt belangrijk voor mij zijn, niet de zaken in de marge.

Ik ben helemaal akkoord dat er teveel reclame is. En dat merken anders moeten communiceren. idealiter maakt iedereen een product dat even interessant is als een iPhone. Maar als u morgen promo voert voor een afwasproduct, een melkproducent of een mainstream energieleverancier, wil u dat dan allemaal via social media en conversaties doen?

Soms ben ik blij dat sommige merken gewoon reclame blijven maken. Geweldig, denk ik dan, sponsor gewoon de zenders zodat wij gratis naar Amerikaanse series kunnen kijken. Doe gerust. Maar vraag mij alsjeblieft niet allemaal om te participeren, om aan user-generated-content te doen, om aan uw wedstrijd deel te nemen of online tegen mijn vrienden over dit of dat product te spreken.

Kijk, als een merk of product werkelijk interessant is, dan kan u zorgen dat er over gesproken wordt. Dan wil ik gerust meedoen. Maar alle anderen… blijf gewoon reclame maken. Het is misschien niet ideaal, maar momenteel is het alternatief nog niet duidelijk. Niet te luid roepen, gewoon wat reclame. Ik ben er al bij al blij mee. Even iemand die niet veel van mij vraag. Gewoon kijken of luisteren.

Ik houd mij ondertussen bezig met wat ik echt belangrijk vind en dat zijn zaken die ik nergens kan kopen.

TrixieWhitley.

Published on 28.10.09 in Pietel. 18 Comments

Dit weekend bezocht ik de tentoonstelling van Stephan Vanfleteren in Gent. Op een grote muur hingen heel veel kleinere foto’s bij elkaar. Eén beeld sprong er uit, een jong meisje dat mij niet losliet. Ik kijk naar het opschrift: Trixie Whitley. Connais pas. Een mij onbekende actrice of zo?

Gisteren sprak een vriend me aan over een opkomend muzikaal talent: Trixie Whitley. Belgisch Amerikaanse ouderw en blijkbaar een in de muziekwereld bekende vader. Ahzo? Vandaag bekijk ik de videos op YouTube en jawel… Het meisje is niet alleen in haar beeltenis betoverend, maar grijpt je muzikaal naar de keel. Helemaal mijn ding, die stem, die sound.

Ziek.

Published on 28.10.09 in Pietel. 7 Comments

Griep. En volgens de dokter ben ik zeer besmettelijk. Tot en met vrijdag thuisblijven, was het verdict. Om u niet ziek te maken. Iemand een DVD reeks op overschot?

Bed.

Published on 26.10.09 in Pietel. 9 Comments

Wij hebben een nieuw bed. Ik moet u niet uitleggen welkéén zaligheid dat is. Voordien sliepen wij op zo’n steenwegshopping vehikel. Een basic kader, cheapo lattenbodem en aftandse matras. Een grote put waarin je verdrinkt als je gaat liggen. maar ja een goed bed kost geld, net zoals vele andere goede dingen, dus sukkelden wij verder.

Nu hebben we twee aan elkaar gemetselde onderstellen van het betere niveau. Alsof honderd kinderarmpjes je ondersteunen. Bovenin een degelijke matras die op iedere plek een andere ondersteuning biedt. Drijven zeg ik u! Je ligt daar niet op, maar je drijft er over.

De installateur – ze komen dat dus thuis installeren – zei dat we misschien de eerste twee weken moesten aanpassen. Dat we wat minder zouden slapen. Pardon? Ik heb geslapen dat het geen naam heeft. Heerlijk. We zijn zelfs al twee avonden om tien uur gaan slapen om in dat bed te kunnen liggen. Als kinderen geronkt. Een heerlijkheid.

AdvertorialTest.

Published on 24.10.09 in Pietel. 11 Comments

Eens een test met zo’n betaalde video. Er zitten blijkbaar al campagnes met een Belgische doelgroep in het systeem. Slim concept, het voelt toch zeer onnatuurlijk.

En voor het geld moet je het ook niet doen, een luttele 0,03 cent per view. Als honderd mensen naar het filmpje kijken verdien je drie euro. Erm… come again? Hier worden bannerprijzen gebruikt voor redactionele items.

Adviraltorial.

Published on 24.10.09 in Pietel. 1 Comment

Een berichtje van het gerennomeerde GoViral:

We are inviting bloggers to become part of our network and get paid to post videos: www.goviralnetwork.com; you will see video campaign examples on the front page. You can start running our campaigns simply by signing up with our publisher platform goviralnetwork.com. Once you have signed up, you can login, select the videos you like, post them and earn money each time you users watch the videos.

Slim gezien: het adwords systeem voor videos. Betaal mensen per klik/kijk. Advertorial is het nieuwe viral. Sponsored word-of-mouth. Pay to post. Het internet is mainstream en overbevolkt. Je moet al straf uit de hoek komen om de aandacht te trekken. Meestal lukt dat niet. Een goed idee is zeldzaam.

Advertorials – betaalde redactionele artikels – zijn hot. Geef mensen geld om iets te posten, zelfs al zeggen ze dat ze er voor betaald worden. Als het maar op hun blog, facebook, twitter, … staat. En dan naar de marketing sites en in de case films zeggen dat je video of campagne een viraal succes is.

Een campagne of video die viraal gaat is iets wat je niet kan garanderen. En het is zwoegen om bloggers en ander online gespuis te overtuigen je video naar hun achterban te pushen. Ik ben niet tegen advertorials. Ga enkel niet zwanzen dat je een viraal scoort, als je je campagne via betaalde berichten verspreid.

TseTseStrips

Published on 24.10.09 in Pietel. 4 Comments

Tse Tse Strips, een hele toffe stripwinkel in Antwerpen, aan het einde van de Nationalestraat, net om de hoek tegenover het Tropisch Instituut. Uitgebaat door een bijzonder vriendelijke mens, met kennis ter zake. Spring er eens binnen.

Bakkersvrouw.

Published on 24.10.09 in Pietel. 5 Comments

Kan iemand het fragmentje uit Man Bijt Hond met de dansende bakkersvrouw eens op YouTube zwieren? Prachtig was dat.

Voorheteerst.

Published on 22.10.09 in Pietel. 8 Comments

Sinds deze week gaat onze klein man naar de crèche. Maandag gaven we hem voor het eerst af aan enkele volslagen vreemde mensen. Een vreemd gevoel. Om half negen, tijdens een op- en aanrijden van ouders met kleine ukken, brachten we hem naar de jongste groep.

Ik was er al eens eerder geweest. Zoveel kinderen, dacht ik toen, dat is een kinderfabriek. Ook nu keek ik in het kamertje waar bedjes, parken en speelmatrassen lagen. Allemaal minder fris en nieuw dan wat hij thuis heeft. Ik keek deemoedig naar de drie tegels daglicht die via het dak naar binnen kwamen. Bij ons ligt hij de hele dag aan het raam, pruilde ik tegen mezelf.

Om nog te zwijgen over zijn moeder. Neen, daar zwijg ik dus over. Van een hele dag thuis bij u kind zijn, drie maanden lang, naar uw kind afgeven en terug gaan werken. Ik zwijg over de beleving van die laatste week. Jaja… Ik zwijg veelbetekenend.

Nu is ons leven in shiften ingedeeld. Ik doe de ochtend en breng hem naar de crèche. Opstaan om zes uur en daardoor op een kinderachtig vroeg uur gaan slapen. Waar slapen nog steeds niet slapen is. Wij samen in de auto. Ik probeer hem zo laat mogelijk te brengen, dat hij geen kinderdagverblijfkindje wordt. Zo het eerste kindje dat wordt afgezet en het laatste kindje dat wordt afgehaald.

“Uw leven is veranderd hé” is zowat de meest populaire uitspraak die ik van ouders met kinderen moet aanhoren. Erm… Het is een nieuw ritme vinden, een dolgedraaid evenwicht tussen alles wat je wil. Dingen oOpgeven is een mogelijkheid, efficienter zijn een andere. Plannen is cruciaal. Iets waar ik nooit echt goed in was, maar noodgedwongen sterk in wordt.

Onze kleine man gaat deze wek voor het eerst naar de crèche. En hij lijkt zich wel te amuseren.

Ja/Nee.

Published on 17.10.09 in Pietel. 30 Comments

Morgen gaat Antwerpen stemmen voor of tegen de Lange Wapper. Meer bepaald Ja of Nee, over de vraag of de Antwerpse gemeenteraad een positief of negatief advies moet geven over het masterplan van de BAM. In dat plan wordt de ring rond Antwerpen gesloten ahv het Oosterweel tracé, dat een brug/viaduct in Antwerpen Noord combineert met een afgezonken tunnel onder de Schelde.

Een brug of tunnel, het kan mij geen fuck schelen. In het masterplan voor mobiliteit in Antwerpen, is de Oosterweelverbinding trouwens maar één onderdeel. Dat masterplan moet vooruit, het monster van de mobiliteit (waar Antwerpen crucuiaal is voor Vlaanderen) moet aangepakt worden. De ring moet rond. En daarbij moeten we niet teveel tijd meer verliezen.

In heel dit verhaal zijn er twee elementen die mijn mening hebben gevormd.

(1) Het BAM tracé met brug gaat door de stad. Haven zegt u? Ga zelf eens kijken, zeg ik je. Als we vandaag een autostrade aanleggen, laat het doorgaand verkeer dan een stuk boven de stad passeren. Ik ben tegen een traject dat door of over de stad loopt en ben daarom tegen het BAM tracé dat een brug/viaduct voorziet in Antwerpen Noord. De discussie brug of tunnel, kan mij gestolen worden.

(2) De BAM is mijns inziens niet zuiver op de graat. Tot op vandaag houden ze vol dat er geen alternatief is, dat het BAM tracé morgen kan gestart worden en er geen probleem is met het voorziene verkeersknoopunt in Merksem. Pardon? BAM heeft misleidend gecommuniceerd, feiten achtergehouden en flagrant gelogen. Een overheidsorganisatie!

BAM heeft geprobeerd het dossier door onze strot te duwen. Wij, de burgers die toch allemaal te dom zijn te kunnen snappen wat het beste voor ons is. Wat de ingenieurs hebben besist. De houding en aanpak van BAM stooten mij tegen de borst. Ik ben tegen het BAM tracé omdat ik BAM geen betrouwbare organisatie acht die het beste met ons voor heeft en onze centen goed zal besteden. Omdat ik niet geloof dat een clubje ingenieurs onze samenleving moet vormgeven.

Om deze twee redenen stem ik morgen Nee.

U stemt zelf, in alle eer en geweten. U kan Ja stemmen. Omdat u denkt dat anders heel het masterplan wordt afgevoerd. Omdat u vreest dat we veel tijd gaan verliezen. Omdat u het zonde vindt van het geld dat nu al geïnvesteerd is. Omdat u niet gelooft dat een tunnel technisch haalbaar of betaalbaar is. Omdat u een hekel heeft aan de actiegroepen. Omdat u denkt dat het toch allemaal al beslist is. Omdat u achter de politici staat die zeggen dat u Ja moet stemmen. Omdat u het een mooie brug vindt. U kiest morgen.

Ik kies alvast voor een leefbaar Antwerpen, ook voor economisch minder sterke mensen. Een groot Antwerpen, dat verder naar het noorden kan groeien. Een mobiel Antwerpen, dat niet ten koste gaat van gezondheid en levenskwaliteit. Ik kies voor een Antwerpen met monumenten, landmarks en hey… misschien ooit ergens een brug. Ik kies voor een Antwerpen waar iedereen een stem heeft en waar naar die stem geluisterd wordt. Ik kies voor voor een vervolmaking van de ring, verder ten noorden van de stad, ipv er boven.

U weet wat ik zal stemmen. Ik hoop dat ik niet de enige ben die er zo over denkt.