Published on
31.07.08 in
Pietel.
Het is wel alsof iedereen collectief beslist heeft tegelijkertijd een update te brengen. Facebook heeft een nieuwe interface die je bekijkt op new.facebook.com. Handig om beter op de hoogte te blijven van wat je vrienden uitvreten. Adobe Lightroom heeft een nieuwe versie uitgebracht. Ik heb de upgrade gekocht en die bevalt mij bijzonder goed.
En ook delicious heeft – eindelijk – een nieuwe interface. Bekijk bijvoorbeeld delicious.com/Pietel. (screenshot) Er beweegt nog eens wat op het web. Services en software worden slimmer, handiger en beter. Iets wat ik alleen maar kan toejuichen. Wie is de volgende?
Published on
31.07.08 in
Pietel.
Soms haalt het nieuws zichzelf in. Iemand zegt tegen een ander: “Pietel zal die foto’s wel trekken.” Die andere zegt dan tegen mij: “ha jij gaat die foto’s trekken?” En ik weet nog van niets, want die eerste persoon heeft me nog niets gezegd of gevraagd.
En ik vind dat eigenlijk geen erg. Mensen bedenken oplossingen in hun hoofd. Soms ben ik deel van die oplossing, maar is het op dat moment nog niet nodig mij in te lichten. Wanneer mensen dan oplossingen aan elkaar communiceren, valt mijn naam als mogelijke oplossing, maar weet ik nog nergens van. Ik doe net hetzelfde met anderen: “die mens zal dat design wel maken of het development doen.” Probleem opgelost! In mijn hoofd altans.
Natuurlijk… Eens je aan de slag gaat moet je kijken welke voorwaarden mensen stellen en rekening houden met hun beschikbaarheid. Soms haalt het plan zichzelf in. In jouw hoofd heb je iemand voorzien als oplossing, maar je hebt dit nog niet concreet gepland. Wanneer je – soms te laat – aan de uitwerking start is het mogelijk dat jouw ‘mannetje’ niet meer beschikbaar is of deze piste spaak loopt.
Alles gaat organisch en dat is goed. Plannen die té goed opgesteld zijn, zijn gedoemd om als eerste te sneuvelen omdat ze te ver weg staan van de praktijk. Plannen die in aller ijl worden opgesteld, lopen weleens vast op praktische beperkingen.
Soms lukt het om een tijdens de route richtingen te voorzien die slagen. Soms zit alles goed. Die ene mens die dit zou doen, kan er meteen aan beginnen en ziet het volledig zitten. En voor die andere opdracht hebben we iemand anders gevonden die eigenlijk beter geschikt is. Zelfs problemen die je niet had voorzien worden vlotjes aangepakt. Soms bolt het gewoon goed en dat is lekker.
Published on
29.07.08 in
Pietel.
Werken op een algemeen niveau of op een specialistisch niveau. Het eeuwige dilemma. Iets kunnen, een expert zijn en in één vakje betrokken worden of over de hele lijn betrokken zijn maar minder je stempel kunnen doorduwen.
Ik heb veel bewondering voor de kleine & jonge creatieve webbureaus. Door hun omvang en structuur kunnen ze zeer snel inspelen op nieuwe mogelijkheden en bepalen ze mee de trends. Vooral op grafisch en ‘motion’ niveau zijn ze über. Hun organisatie is meer organisch en heeft minder vakjes. Ze ademen en leven web / interactief / digitaal. Ze doen ‘wauw’ dingen, maar vaak voor kleine klanten of voor zichzelf bij wijze van experiment.
Het voordeel van een groter bureau is dat je met grotere klanten en grotere budgetten kan werken. Daarnaast heb je vaak heel wat straffe mensen in je team. Web / digitaal / interactief zijn één deel van de mix en moeten in het creatieve geheel passen. Niet altijd makkelijk te verzoenen. Zowel in attitude, concept als uitwerking zijn digitale media en traditionele reclame bijzonder verschillend.
In een groot bureau ben je één deel van het radarwerk, het geheel zit meer in fases en hokjes. Je moet oppassen om geen dozenschuivers te worden. Daarnaast zijn grote bedrijven weinig geneigd om risico’s nemen, op te vallen of continu te innoveren in hun communicatie. Veeleer veilig spelen en behoudsgezind. Maar… Je staat wel aan het begin van het verhaal en kan het originele idee mee bepalen. En soms kan je uitpakken met een fantastisch concept voor een grote klant.
Ultiem is natuurlijk een bureau dat klein aanvoelt en groots werk levert. Als je op wereldniveau aan de top staat kan je direct samenwerken met grote merken (denk Nike plus, Coke HF, …) in grote markten. Daarbij kan je steeds een bijzonder creatieve insteek behouden en vernieuwend zijn in de uitwerking. Qua markt is België geen eenvoudig beestje. Op Europees niveau heb je nog meer verschillen waardoor de uitwerking op iedere markt verschillend moet zijn, al waren het maar de talen.
Ik heb voorlopig geen antwoord op mijn vraag aan het begin van dit artikel. Ik werk graag voor grote klanten en met grote budgetten. Toch wil ik meer ‘WOW’ dingen doen en is dit niet altijd gemakkelijk in combinatie met het traditionele gegeven in een grote organisatie. Web / interactief / digitiaal hebben zwaar hun stempel gedrukt op media, communicatie en reclame. De vraag is hoe de integratie van het nieuwe zich zal vertalen als integratie in het geheel. Het zijn en blijven interesante tijden.
Published on
28.07.08 in
Pietel.
Rond middernacht brak een zwaar onweer uit. Dikke regendruppels plensten naar beneden, de straat stond in geen tijd blank. Ik hing uit het raam van het schouwspel te genieten. Niets zo sterk als de natuurelementen in actie. Klets, boem.
Ik dacht terug aan die keren dat ik in de zomer, op vakantie of ergens in de natuur, getuige was van een hevig onweer. De ervaring is zoveel sterker als je in een oud verlaten huisje zit en de electriciteit meegeeft met de bliksemschichten, terwijl je pannen onder het blaffond zet om de regendruppels op te vangen.
Mijn gedachten gingen naar Stein en Eveline, twee vrienden, die op op fietstrip zijn. Zo eventjes voor zeven maanden, waarbij ze van Vancouver naar Buenos Aires fietsen. Veel respect daarvoor.
Ik kreeg goesting om zelf te gaan fietsen. Als je hun foto’s bekijkt van het eerste gedeelte van hun trip in Canada is dit echt magnifiek. Lijkt mij nog eens een onderneming, door Canada van links naar rechts fietsen. Haalbaar op twee maanden? Ik ga het eens bekijken, want het kriebelt.

Photo © Stein & Eveline

Photo © Stein & Eveline

Photo © Stein & Eveline
Published on
26.07.08 in
Pietel.
In ons toekomstig huurappartement staat een ingebouwde keuken, koelkast incluis. In onze huidige huidige stek hebben wij een koelkast in eigendom. Dat resulteert in de toekomst in twee koelkasten. En daar droom ik al heel mijn leven van, want twee koelkasten, dat is een uiterlijk teken van gezelligheid en de liefde voor het leven.
Een koelkast voor in de keuken, plus een tweede in het berghok voor de drank. Als we een garage of bijkeuken hadden mocht ze daar ook staan. Genoeg koelruimte om van zowel jupiler, cola als light een krat te koelen. Daarnaast nog wat flesjes corona, flessenbubbels en brikken fruitsap en melk voor de madame. Een ‘dedicated’ koelkast zeg maar.
Er bestaat toch geen grotere ervaring van materiële rijkdom dan een goed gevulde koelkast? Als vrienden op bezoek komen, kan je hen evenveel diversiteit bieden als de betere nachtwinkel. Pakistaans accent bovenhalen en je moet de deur niet meer uit voor de optimale zaterdagavondervaring. En door het volume zullen ze niet snel de koelkast leegdrinken, waardoor je warm bier moet bovenhalen.
Daarnaast wil ik ook een drankenkast. Zoals in de betere huishoudens. Een kast met geestesrijke dranken en hoge alcoholpercentages. Alles voor de betere sip of een koel gemixte drank. Ook dat idee vervult mijn geest met voldoening. Een gin-tonic iemand? Of toch liever single malt?
En dan is er de grote verassing: het vriesvak. De tweede koelkast heeft een beperkt vriesvak, dat ik wil opvullen met ijs om die dranken te koelen en roomijs om mijn spijsvertering te koelen. De nodige pizza’s van doctor Oetker zullen talrijk aanwezig zijn, naast een voorraad vlees van de colruyt om een korte oorlog op te overleven.
Ik ben gelukkig in onnozele dingen. Een zetel, een grote televisie en een tweede koelkast voldoen aan het merendeel van mijn basisbehoeftes. Indien u zich hierin herkent en een piemel heeft, bent u binnenkort welkom in ons nieuwe appartement. Drank meebrengen mag, maar hoeft niet. Wij hebben immers een tweede koelkast.
Published on
25.07.08 in
Pietel.
Vandaag, want we gaan verhuizen in dezelfde stad. Vandaag niet, maar daar komt op voorhand wat papierwerk en bezoekjes aan allerhande instelingen bij kijken. Een dag niet op het internet dus, of zo toch maar af en toe.
Published on
24.07.08 in
Pietel.
Bij Ysabel. Spreekt tot mijn verbeelding.

Ex-collega – maar nog steeds vriend – Seb heeft duidelijk zijn roeping gevonden. De mens heeft tattoos waar menig matroos een anker aan kan zuigen en een dark-room kapsel waar de gemiddelde homo zijn kringspier voor sluit. Seb speelt de drums met alle energie die hij in de slaapkamer niet kan lozen: vuurwerk!
Nu heeft Seb duidelijk een andere richting ingeslagen: die van kindervriend. En ik ben fan! Surf naar www.kinder.be en luister naar de übercole mega kei wijze Seb die je uitlegt hoe je heelys (schoenen met een rolband in) kan winnen. De kweeniehoefak muziekband onder de website doet mij vermoeden dat ex-collega Ken ook een vinger in de pap te brokkelen had.
Om maar te zeggen: als je niet wilt dat een ander uw werk verprutst, kan je het beter gewoon zelf doen. Ik wacht alvast op de eerstvolgende campagne voor vaseline waarop het creatief duo mag werken en benieuwd hoe zij daar de ‘tutorial’ filmpjes zullen vullen.

Mijn madame schoof mij een kaartje van Vittel toe met de link naar www.doordefoutvanvittel.be Ik vond het eerst al vreemd dat ik na het gebruik van een Nederlandstalige URL nog een taalkeuzepagina moest passeren. Toen ik op de blog van Marc Vittal klikte kreeg ik onderstaand scherm.

‘t Zal wel door de schuld van Vittel geweest zijn? Ik moet zeggen dat de site mij wel intrigeerde en ik de kleurtjes wel leuk vond, net zoals het concept. Maar ja, mijn aandachtsboog is kort en ik was al weer weg.
Published on
23.07.08 in
Pietel.
Haja, ons Miss Laris heeft een blog. Maar je mag dat dus tegen niemand zeggen. Je weet dat dus in geen geval van mij: misslaris.wordpress.com
Recent Comments