Nieuwe shirts van Carhartt met fotografische print. Aai laaikit alot. Degelijke printkwaliteit. Eens uitzoeken waar ik zelf ok shirts met foto’s kan bedrukken.
Check ze uit op de Carhartt site: shirt1, shirt2, shirt3 & shirt4.
Monthly Archive for May, 2008
Collega T. laat zich van zijn beste kant zien met ‘zijn’ grote madammen. Voor en achter. In webtermen heet dat ‘in de backoffice werken’.
Ik ben de mening toegedaan dat iedere mens op ieder niveau moet blijven uitvoeren. Je kent dat wel: hoe hoger iemand op de ladder in het professionele leven staat, hoe meer die gaat coördineren en delegeren. Op zich een goede zaak, want iemand moet het overzicht behouden, de bakens uitzetten en beslissingen nemen.
Maar als je dit te ver drijft word je wereldvreemd. Als jouw job er enkel in bestaat andere mensen aan het werk te zetten, dan verlies je de voeling met het echte werk. Stel u voor dat een chef-kok zelf niets meer kookt, de CEO van een poetsbedrijf geen zwabber aanraakt en de baas van een krant geen letter op papier zet.
Soms zijn leidinggevende mensen ‘biased’. Ze geven opdrachten, maar begrijpen onvoldoende hoeveel werk een bepaalde taak inhoudt. Of ze geven een taak die gemakkelijk te bevatten is, maar in de uitvoering niet zo evident is. Of ze sturen gewoon werk door. Doe dit eens. Doe dit eens. Doe dit eens.
Zelf probeer ik teksten te schrijven, foto’s te nemen, technische zaken uit te proberen, research te doen en andere tijdsvretende zaken aan te pakken. Vaak is het de meest eenvoudige manier om iets gedaan te krijgen. Ik probeer steeds een éénmansfabriek te zijn, naast het teamwerk. Als je iemand een opdracht geeft moet je die persoon nu eenmaal uitleggen wat je verwacht. Dat jij in je hoofd weet wat je bedoelt en hoe je het zou aanpakken volstaat niet.
Geregeld zie ik mails en mensen passeren die opdrachten uitdelen. Laat die mens dat eens doen, doe jij dit eens, etc. Allemaal ok. Dat is een deel van mijn job. Maar soms weet ik welke dingen er moeten gedaan worden. Ze staan op mijn to-do lijstje, maar daar staat helaas nog veel andere zaken op. Taken die leidinggevende mensen zelf ook snel kunnen doen. Beter dan emails rond te sturen, zouden ze aan DIY doen. Doe het zelf. Maak uw handen vuil. U zal er alleen maar een beter leider van worden.
Mailt één van de colega’s.
We zouden een systeem moeten vinden om iedereen qua online continu te voeden met kennis. Iets onlines doen, dat geen intranet is.
Erm… Een blog? Er zijn er al een paar miljoen interessante. Misschien handig als iedereen enkele interessant blogs begint te volgen? Volg daarnaast nog wat mensen hun Twitter, hun del.icio.us feeds en je bent al ver.
Een email to all als er eens iets te lezen is dat interessant is.
Sja. Een beetje tegen het principe van ‘Pull’. Als mensen niet de moeite doen om een blog te lezen, waarom zouden ze wel de moeite doen om de newsletter variant te lezen in hun inbox? Dat iedereen zich al eens inschrijft op de newsletter van Contagious.
Uiteindelijk is het allemaal attitude. Wil je veel ontdekken en jezelf voeden, dan zit je al online, lees je blogs, volg je conversaties, filter je links. Als je dat vandaag nog niet doet, dan zie ik het niet meteen gebeuren.
Ik kreeg een vriendelijk mailtje van Geert Matton van gmax.be
26 Juni neem ik deel aan een panelgesprek over Bloggen, op : http://www.words.gmax.be/2008/05/blog-day-afternoon.html wil ik alvast een kleine brainstorm op gang brengen & zou het enorm appreciëren mocht je jouw duit in het zakje doen.
Een brainstorm op een blog om input te geven voor een presentatie. Ik ging eens kijken naar de aanzet die werd gegeven en zag bij de reacties:
Grappig vind ik dat. Regel nummer één van een brainstorm: er zijn geen slechte ideeën. Breek niemand zijn input af. Natuurlijk weet ik dat er vanalles in de reactie kon staan en het bericht mogelijks terecht werd verwijderd. Maar ik vind het desondanks bijzonder amusant.
Misschien eerst wat uitklaring over de verwijderde reactie voor we de brainstorm verder laten doorgaan?
Zowel als student naar de examens toe, als in het werkmensleven naar presentaties toe, heb ik mij steeds op dezelfde manier voorbereid: denk op voorhand voldoende na, zorg dat je daags voordien voldoende slaapt en op het moment zelf ontspannen bent.
Om goed te spreken heb je twee zaken nodig: een goede spreker en degelijke inhoud. Als spreker word je in eerste instantie beoordeeld op je verschijning en op de manier waarop je de inhoud brengt. Daarna pas op de inhoud zelf. Was uzelf en kleed je verzorgd. Praat op een aangenaam tempo, varieer je intonatie, gebruik pauze’s en improviseer in hoe je iets brengt.
In mijn geval heeft ‘hoe je iets zegt’ altijd voorrang gekregen op ‘de details van wat je zegt’. Als je de grote lijnen kent van wat je wil vertellen, een duidelijke mening of visie hebt en voldoende documentatie in je geheugen hebt, dan kan je spontaan vertellen. Alles loopt dan snel los.
Ik ben geen detailmens. Zowel in de leerstof die ik vroeger moest kennen als in de presentaties die ik maak, ga ik voor de grote lijnen. Daarnaast besteed ik aandacht aan volstrekt nutteloze maar geestige of verassende details. Als je teveel wil kennen of brengen heb je een groot risico dat je verdwaalt in de details en de essentie verwaarloost.
Meestal kom ik met deze aanpak goed weg. Enkel bij detailneukers vang ik bot. De bedoeling is dat je publiek zowel op het moment van de presentatie zich amuseert als achteraf met een goed gevoel naar huis gaat. Vandaag moet ik opnieuw presenteren voor een groot publiek en ik heb geweldig goed geslapen, dankjewel.
Er zijn twee gewoontes die ik deze week zal laten: laptoppen bij het ontbijt, vaak zelfs laptoppen in plaats van het ontbijt. En ’s nachts GTA IV spelen.
De laptop bij het ontbijt. Wij hebben geen krant in de bus, dus je neemt er al snel iets digitaals bij. Veelal het nieuws lezen en mails doornemen. Ik heb de indruk dat hoe meer tijd je achter de mail zit, hoe minder efficient je daarin wordt.
En GTA… Ik had vroeger geen game-console omdat ik het verslavend effect al te goed kon inschatten. Met Grand Theft Auto ben ik op korte termijn een kleine freak geworden. Als de madame om 23u naar bed ging, zette ik de console aan.
Ter vervanging ga ik ontbijten, een voorbijslingerend vrouwenblaadje doorbladeren. Mooie foto’s trouwens in de Feeling. En mijn tanden dubbel zo lang poetsen. ’s Avonds ga ik slapen. Op tijd en vooral zonder de geneugten van ‘Liberty City’ die door mijn brein zweven en me uit de slaap houden.
Opvallend bij digitale media is dat als je er een hele dag achter zit, je dagen en nachten voorbijglijden zonder enig contrast. Weinig indrukken die je je herinnert, een behoorlijk flat life. Neveneffecten van het digitale leven. Tijd om buiten te komen en iets te doen.
De winnaars van de cyber awards op het Gala van de CBB 2008. De jury prees hen voor het innovatief gebruik van nieuwe media en de gedurfde vorm van activatie. :)
Recent Comments