Monthly Archive for February, 2008

Donderdagochtend 08u Tokyo time de taxi genomen naar Tokyo Station. Met acht uur verschil is dat 24u Belgische tijd. Vandaar de limusine bus naar Narita Airport, zo’n anderhalf uurtje rijden.

Checkin op de luchthaven, de tax freeshops aandoen en hangen in de biz lounge. Sushi steken. Om 11u30 boarden en 12u10 gingen we de lucht in. Ready voor een vlucht van meer dan 11u. Kort om te schrijven, lang om uit te zitten. Slechts twintig minuutjes geslapen op het vliegtuig.

Om 17u Belgische tijd geland op Schiphol. In Japan was het dan al 01u ‘s nachts de volgende dag. Met de shuttle bus naar de wagen op de long term parking en ons door de Nederlandse spits wurmen.

In Antwerpen op kantoor om 19u30. Opgepikt door de madame en goed en wel thuis in mijn zetel zittend om 20u. In totaal bijna 20 uur onderweg geweest. Ik ben zo’n vijf dagen weg geweest, maar twee daarvan waren ‘onderweg’.

Uiteindelijk gaan slapen om 23u en ondertussen al heel lang wakker. Jetlag? Niet de kans gehad om lokaal aan te passen. Zowel in heenreizen als bij terugreis wakker gebleven en pas gaan slapen als het op lokale tijd avond is.

Benieuwd welk klopke dit weekend zal volgen. Het was het alleszins dik waard.

Collega M. vroeg me om vanuit Tokyo een bepaald soort poppetje mee te brengen. Eentje dat zo grappig met zijn armpjes kan bewegen. Collega M. kon dat dermate aanstekelijk voordoen, dat ik haar beloofd had eentje mee te brengen. En beloven maakt schuld.

Vandaag was de eerste (en enige) keer dat ik los van het werk overdag in Tokyo kon rondlopen. Na de meetings zijn collega I. en ik enkele uurtjes in het kloppende hart gaan uithangen. Eerst een tempel bezocht en daarna de grote en kleine winkelstraten gedaan. Ideale mix van oud en nieuw. Zen en compleet gestoord.

Ik wist eigenlijk totaal niet welke poppetjes ik moest kopen. Ik heb voor collega M. eentje gekocht dat met zijn armpjes kon bewegen. Zo met een litske aan. Voor mijn madame ook eentje gekocht, want die hangt graag beesten aan haar sleutelhanger.

En dan zag ik zelf nog andere stoere mannetjes. Meneer Buro Proper heeft recent zijn bewijs van goed gedrag en zeden verdiend en wordt daarvoor beloond met één venteke naar keuze. Enkele sjeune diesaains zitten daar ook voor iets tussen. En een meneer in London was onlangs zeer origineel met Super8 film, waarvoor ook hij een menneke mag ontvangen.

Verder geen tijd gehad voor shopping en souvenirs… Helaas. Maar vanuit budgetair standpunt misschien wel een goede zaak. Morgenochtend (lokale tijd) terugvliegen naar Schiphol. Aankomst in Nederland rond 17u lokale tijd gepland. En dan een avondspitske trekken naar de hometown.

Lunch.

Soms vragen mensen mij wat ik van deze of gene website vind. Vaak zitten ze zelf met een voorgevoel, maar krijgen ze het niet verwoord.

Wat de hele web 2.0 heisa en aansluitende mashups ons hebben geleerd is: een website moet een duidelijk nut hebben voor de bezoeker en dat nu moet onmiddelijk duidelijk zijn.

Nut, dat kan breed zijn. Informatie verschaffen is een nut, net zoals entertainen of visueel verbluffen. Nut gaat niet noodzakelijk uit van een behoefte. Als je aan een concrete behoefte van je gebruiker voldoet, bijvoorbeeld nieuws aanbieden, dan kan je iets zekerder zijn van je zaak.

Een duidelijk nut dat onmiddelijk duidelijk is. Voor beide zaken kan het stevig mislopen.

De maker van de site kan aan wishfull thinking doen. Geloven in je eigen project en er vanuit gaan dat iedereen dat zal doen. Dit kan je counteren door te luisteren naar mensen die niet betrokken zijn en niets van internet kennen. Granny proof, heet dat dan.

Het tweede probleem is het nut onmiddelijk duidelijk maken. Vaak wordt er slecht gecommuniceerd: onduidelijke indeling van een site of pagina, hopeloze grafiek en vooral: veel te veel tekst. Een tweede foute vooronderstelling: er vanuit gaan dat je bezoeker gemotiveerd is. So not…

Niets beter dan in één zin zeggen waar het op neer komt en de stappen aan te geven die je als gebruiker moet doorlopen. Om een voorbeeldje te geven: de homepagina van www.blogger.com vind ik zeer goed. De boodschap is: create your blog now. Voor wie niet weet wat een blog is, volgt een stukje uitleg.

A blog is your easy-to-use web site, where you can quickly post thoughts, interact with people, and more. All for FREE.

Dan wordt er gezegd: create your blog in 3 easy steps. De drie stappen worden opgelijst in zinnen van drie woorden. De grafiek ondersteunt dit alles. Daarna een link om tot actie over te gaan. Kort en duidelijk.

Al wie mij binnenkort vraagt wat ik van een site denk, moet zelf eens proberen op twee vragen te antwoorden. “Wat is het nut van de site?” en “Is dat nut onmiddelijk duidelijk?” Als u op de eerste vraag met een zin van minder dan tien woorden kan antwoorden, is er nog hoop.