Ik ben een weekje boarden. Check de mensen in de links op mijn foto blog eens als u ondertussen wat vertier zoekt. Sidebar rechts onderin en dan doorklikken. Alvast een prettig jaareinde in de tussentijd.
Monthly Archive for December, 2007
Aandacht is de nieuw schaarste. We leven temidden een overvloed van overschotten. Eten, kleren, electronice: je kan het overal kopen en de prijzen zijn relatief laag. Maar aandacht is schaars.
Bij Christophe zag ik de link naar de (video)presentatie van Chris Anderson, hoofdredacteur van Wired en bedenker van ‘the long tail‘. Hij werkt ondertussen aan een nieuw boek: ‘the future of free’ dat mij even baanbrekend lijkt als zijn voorganger.
In deze speech beschrijft Anderson hoe de kost van bijvoorbeeld hosting naar nul evolueert. Bij hotmail kreeg je vroeger 2 MB, toen google er plotseling 1 gigabyte van maakte. Door de kost van ’storage’ als nul te beschouwen, kan je gebruikers aantrekken en inkomsten halen uit andere diensten, zoals aangepaste reclame in uw inbox.
Mooi is de vergelijking met de IT diensten in een bedrijf die je mailaccount blokkeren omdat je over je datalimiet zit. Aandacht is een schaars goed en veel duurder dan ’storage’. In plaats van mailaccounts te blokkeren moeten de IT dienst storage bijkopen zodat jij je aandacht aan andere zaken kan besteden.
Een zeer interessante presentatie. In een digitale omgeving is de fysieke kost om een product aan te bieden vaak zeer beperkt. Door diensten gratis aan te bieden, trek je een publiek aan waaraan je andere diensten verkoopt.
Benieuwd hoe en waar dat in de praktijk zal worden gebracht. Meer info vind je oa bij marketingfacts. En nu ben ik weg. Mijn schaarse aandacht elders besteden.
Vroeger had je een foto van jezelf nodig voor op je paspoort. En daarmee was het gedaan. Af en toe een staatsieportret met de familie of een vakantiebeeld in uw speedo op het strand.
Vandaag heb je voor alles in de digitale wereld een profielfoto nodig. Voor je LinkedIn wil je een beschaafde foto, voor je Facebook een plezante, iets voor je messenger en nog wat foto’s her en der. Onder sociale druk kan je die beelden best af en toe eens opfrissen.
Wanneer ik in het verleden foto’s maakte van vrienden waren er steevast cameraduikers. Mensen die zich naar beneden wegdraaien met de legendarische woorden: “Niet doen. Ik pak niet op foto.”
Wel… Als je bij iedere fotogelegenheid wegduikt en zegt dat je nooit mooi op de foto staat, dan is het weinig waarschijnlijk dat je ooit mooi op de foto staan. Zelfvervulling. Maar door volharding ben ik er toch in geslaagd van die mensen een fijn beeld te maken.
En wat ik dan geweldig grappig vind? Dat ik plots die cameraduikers online zie verschijnen met mijn beelden in hun profiel. Opfloepen in messenger, trots prijken op hun facebook en her en der verspreid. Hoe meer ze tegenstribbelen bij het fotograferen, hoe gulziger je beelden achteraf gebruiken.
Ik vraag mij soms af of daar geen beroep van te maken is: profielfotofotograaf. Mensen volgen in hun natuurlijke habitat als pseudovriend en op spontane momenten foto’s maken. Op die manier hebben ze wat deftige beelden om hun online reputatie hoog te houden.
Dus… Als u profielfoto’s nodig heeft, dan kan u mij contacteren. Misschien maak ik hier wel een reeksje van.
Het boek Belgicum van fotograaf Stephan Vanfleteren lag – als cadeau voor – mij bij mijn schoonouders onder de kerstboom. Zowaar een schoon cadeau.
Een badge voor www.tweeduizend.be. Gemaakt door Jeroen. Nog even in testfase, daarna vrijgegeven. Iemand feedback?
Vandaag mijn broer helpen verhuizen. Over de middag aten wij mannen pistolets. Gebakken boulet, jonge kaas, kippenwit en krabsalade: voor ieder wat wils. Bij zo’n koningsmaal hoort koffie, vooral omdat ik ’s ochtends de baan ben moeten opgegaan zonder mijn gebruikelijke twee tassen.
Mijn broer drinkt geen koffie, zijn vrouw ook niet. Er was – door de verhuis – ook weinig keukenmateriaal terug te vinden. Met de ene pan kookten we water, in de andere vingen we de koffie op. Filterhoude, witte filter en zes lepels Douwe Egberts red label.
Gesmaakt dat het heeft. Een moment voor in de reclamefilmpjes.
Minder dingen meer doen. Als ik één voornemen heb voor de komende maanden is het dat wel. De laatste weken ben ik bij veel dingen een beetje betrokken geweest en dat is dodelijk. Veel mensen, veel mails, veel presentaties en weinig persoonlijke kleuring. En een danig verstoorde concentratie.
Ik ging onlangs eten met S. Hij kon zich niet meer concentreren op één zaak. TV kijken én computeren. Lezen en developpen. Praten en ipod luisteren en… Hij vroeg aan zijn dokter ‘heb ik ADHD ofzo?’ Waarop de dokter antwoordde: neen, maar je bent wel goed onderweg naar een burnout.
S. moest van de dokter gaan lopen of fietsen. Iets waarbij je vooral je brein niet teveel kan gebruiken. Want een boek lezen is allesbehalve ontspannend als je aan honderd pagina’s per uur leest en tegelijketijd eten kookt.
Focus dus. Ik wil mij langer focussen op een beperkt aantal zaken. Opstarten en afwerken. Niet iedere keer inpluggen, aanzwengelen en uitbollen. De vooruitzichten zijn goed. De tijd daarvoor komt vrij.
Nu naar huis. Iets gaan eten. Daarna wat TV kijken en daarna gedaan. Zo simpel kan het zijn.
Recent Comments