Een scheet in een fles.
Ze praten veel, snel, naast de kwestie en hebben uiteindelijk niets gezegd. Deze vlieger zal niet voor alle francophonen opgaan, maar sommigen bevestigen de clichés steeds opnieuw.
Enneuh… Als je een presentatie maakt in het Engels en het publiek gemengd NL & FR is, dan presenteer je in het Engels. Of je vraagt bij aanvang of het in het Frans mag. Dan is iedereen content.
Nondedju!
Ik heb op haar gewacht. Eigenlijk op hen, maar dat de anderen niet opdaagden deed me niets. Alles stond klaar, tot in de details. Ik heb gewacht, zo’n half uur, op haar. Niemand.
Hoewel ik op voorhand wist dat het krap zou zijn, was ik hoopvol. Hoopvol dat ze mijn bericht had gekregen en de tijd kon vrijmaken mij tussen alles door toch te zien. Tijd die er niet was, die moest gevonden worden. Was ze op zoek gegaan of heeft ze de tijd op haar beloop gelaten?
Daags nadien was haar antwoord zakelijk. Ze had mijn verzoek opgemerkt, maar het half uurtje zat vernepen tussen de andere vergaderingen. Ze excuseerde zich en stelde voor een nieuwe afspraak in te plannen. Een mail ook aan de anderen gericht.
Ondanks de zakelijk toon, was haar antwoord langer dan nodig. Alsof ze zich schuldig voelde en zich excuseerde door extra tekst te schrijven. Extra lijnen inspanning, gevonden tijd voor mij. Lief van haar.
Ik antwoorde dat ik het begreep en ik wist dat onze afspraak gemaakt was om te sneuvelen, maar een mens zijn kans moet wagen. Dat je als man moet kunnen sneuvelen. Dat ik haar aanzet voor een nieuwe afspraak waardeerde en hoopte dat ze voldoende tijd kon vinden. Voor mij.
Ik had haar moeten antwoorden dat ik hoopvol was. Hoopvol dat je tijd niet moet maken of vinden, maar dat die er is. Dat de tijd haar kan overmannen.
En dat ik ook de volgende keer op haar zal wachten, een half uur of langer, alles klaargezet, tot in de details. Als de anderen niet zouden opdagen, ik daar geen probleem mee heb. Dat ik zal haar overmannen, haar alle tijd ontneem. Hoopvol.
Gisteren vroeg iemand me nog “Second Life, vind jij dat wij daaraan moeten meedoen?” Mijn antwoord was kort: “Virtuele 3D werelden hebben veel toekomst, maar op Second Life aanwezig zijn is weggegooid geld.
Vandaag kreeg ik een gelijkaardige vraag. Waarop mijn antwoord was: Sony Home, houd dat maar in de gaten. Voor de onliners is dit natuurlijk oud nieuws.
De video is wel interessant:
Rechtsboven op dit blog ziet u een banner voor een telefoontoestel. Deze blogadvertenties worden verzorgd door Enchante van Adhese. De adverteerde kiest zelf op welke blogs hij of zij de banner plaatst en dus ook welke blogs centen verdienen.
Aangezien Nokia klant in bij de concullega’s van TheseDays wil ik hen graag bedanken voor deze blogsponsering. Door dit blog op te nemen in hun banneringcampagne, staat dit blog weer wat dichter bij het uitbesteden een nieuw design.
Bedankt dus TheseDays. Ik zal in ruil nog eens vriendelijk verwijzen naar hun jobs pagina omdat ze enkele vacatures open hebben. Indien u via dit blog wordt aangenomen, ga ik wel met uw bedrijfswagen en 10% van je loon lopen. Dat was de deal, toch?
** online marketing bla bla en al**
Simon van Attentio schreef het artikel Blog seeding – approaching the people behind the blog. Pieter van Leads United schreef op zijn persoonlijk blog pietr.wordpress.com een artikel hierover: Hoe benader je bloggers het beste?
Kris van Microsoft Emea schreef eerder op zijn persoonlijk blog Cross the breeze het artikel About paola246…. Daarin stelt hij de kritische vraag naar het persoonlijke element bij het benaderen van bloggers voor commerciële toestanden.
Bom Chicka WahWah. Het zit al enkele dagen in mijn hoofd. Bom Chicka WahWah. Zoek maar eens op YouTube op. De amateurvideo’s zijn ook erg goed. Bom Chicka WahWah en de site is vrij geniaal www.axebcww.com.
Aan alle vrouwen die morgen mijn pad kruisen: Bom Chicka WahWah mij en maak m’n dag.
Collega P. is op zoek naar een online service waar je fotoboeken kan laten afdrukken. Gemakkelijk te vinden, maar collega P. is een veeleisend man.
Hij is op zoek naar een online service waar je als gebruiker foto’s kan opladen. Met deze foto’s kan je zelf je boek samenstellen en met organiseren. Daarbij is het belangrijk dat je geen software moet downloaden, maar in een online editor het album naar wens kan samenstellen. Het fotoboek dat je samenstelt kan je dan laten afdrukken en ontvang je via de post.
Ik heb al tal van fotoboek-diensten bekeken en opgevolgd, maar zelf nog nooit besteld. Dé ultieme fotoboek service ben ik ook nog niet tegengekomen. Boeken bestellen via aperture, PDF en dergelijke softs komen dus niet in aanmerking, aangezien je in je browser moet kunnen editeren.
Daarom mijn vraag aan het lezerspubliek: help collega P. Geef hem een tip, want hij is de wanhoop nabij. Plaats de ultieme tip in de reacties. Collega P. zal u eeuwig dankbaar zijn. Mensen met meer algemene ervaring inzake fotoboeken service mogen zich ook laten horen, want zelf ben ik daar wel in geïnteresseerd.
Bert Stephani of meneer x-pose.be (blog) is onze eigen Vlaamse Strobist. Macgyver fotografie zoals hij dat zelf noemt. Draadloos flitsen op locatie en allerlei andere handigheden.
Het zat er al een tijdje aan te komen en gisteren was het zover: Bert gaf een gratis workshop portretfotografie in Zaventem. Daarbij besprak hij foto’s en fotografische princiepes en waren er enkele concrete foto’s die in groep werden genomen.
Het fijne aan Bert is dat hij een no-nonsense fotograaf is. Iemand die in de eerste plaats kijkt naar de emotie of het verhaal van een foto, maar tegelijkertijd alle technieken beheerst en bespeelt. Dat zie je ook aan zijn portretfoto’s. Sehr schön.
Het was zeer leerrijk en het praktische gedeelte zou ik zeker nog eens willen herhalen. Ik denk niet dat er ergens in Vlaanderen één cursus fotografie of één docent is, die deze materie – draadloos flitsen, werken met mini-studio elementen op locatie -behandelt.
Ik weet niet exact wat Bert zijn plannen zijn, maar ik vermoed dat dit een eerste test-case was op algemeen verzoek, om later workshops als deze te kunnen aanbieden als dienst. Mensen die de workshop gemist hebben krijgen waarschijnlijk later een nieuwe kans. Ik zou voor zo’n middagje pro-onderwijs zeker willen betalen.
Alle info bij:
Fok! Welk onverlaat heeft een sticker op mijn (madame haar) wagen gekleefd? Hmm… Geen sticker, maar een magneet die eigenlijk een bon is voor een fitness centrum. Tof! Gaat mee in de zak.
Ik heb het ooit al eens op de advertising websites gezien, maar dat was voor fietsers die een rode kaart konden uitdelen aan automobolisten. Een magnetische kaart die je tegen een wagen kon gooien als die bijvoorbeeld op het fietspad stond geparkeerd.
Tof. En om een reactie op één van de vorige berichten te citeren: als een campagne sterk genoeg is, dan spreken de mensen er wel over.
Recent Comments