Monthly Archive for July, 2005

Zondagavond.

Zondagavond wordt klassiek besteed aan het eren van de televisionele superioriteit van de Britse uitzend maatschappij.

Ik nestel mij op de divan en geniet van het lekkers dat Nigella bereidt en haar voluptueuze verschijning tout court. De manier waarop die vrouw een lepel aflikt is op zich al een +18 erkenning waard.

Daarna is het de beurt aan de heren van Manchild. Zet dat zeurderige toontje van Carry bradshaw alvast uit uw hoofd en geniet van een intelligente serie voor en door mannen. Venten!

Ook deze zondag zit ik 21u55 gespannen voor de kijkbuis (canvas) en wat speelt aldaar? Sport!? Tennis!? Twee struise dame’s die aan de andere kant van de planeet gele balletjes heen en weer slaan!?

Dat vuile sporza kreng heeft mijn zender overgenomen. De meerwaardezoeker wordt zonder scrupules gedumpt. Nigella wordt geloosd en Manchild is verlaat.

Dat ze een aparte zender oprichting voor sport, het via een decoder uitzenden of digitaliseren. Dat ze die dekselse balspelen (betalend) door de ADSL jagen!

Ik ga zeer kort zijn: de sportuitzendingen moeten met hun vuile fikken van Canvas (en ketnet) afblijven! Stomme tennis. Stom voetbal. Stomme dure uitzendrechten.

Nog een chance dat Clijster de wedstrijd al in twee sets had gewonnen en de helft van de avond nog gered kon worden.

Directeuren televisie aller landen: durf me dit geen twee keer flikken!

Fotomuseum II.

Zoals eerder gezegd mag je geen foto’s nemen in het fotomuseum, vooral niet van de werken (foto’s) die er ophangen.

Als ik deze berichten lees, is het wachten op de eerste bloggers die een rechtszaak aan hun been zullen hebben.

Ondertussen post ik deze anonieme benen. U kan er prat op gaan dat ik ook daar geen toestemming voor heb.

Indien u uw benen herkent en er bezwaar tegen hebt dat ze hier gepubliceerd worden, wel…

Dan kan ik u alleen maar adviseren uw vaker en grondiger te wassen, want toen ik langs u heen liep, viel me toch op dat u een beetje stonk. Neh.

fotomuseum

David.

David commentaarde enkele dagen geleden dat schrijv- en teipfouten flinke deuken kunnen geven aan een fijne tekst.

Dit beaamt ik volmondig, maar mijn luie krent is niet onfeilsbaar en autocorrectoren irriteert mij. Daaruit kwam een lichte sugeztie aan nalezers op dit blog.

Na één mailtje was de zaak al beclonken. David is nu een geregistreerde pietel.be gebruiker en kan achter de schermen aan allerlei touwten trekken.

Niet dat alle vouten nu van de wereld zullen zijn, maar als het echt te bontig is en D. heeft een giegantiese blunder gespot, dan kan hij mij een affrond bespaaren en de boel aanpasten.

Ook erg grappig dat David nog nagelezen heeft voor het Gentse studentenblad Schamper, daar waar ik een trotse Leuvense Vetoraan ben. Nu nog iemand van dwars (Antwerpen) er bij en alle belangrijke *kug* studentenbladen zijn vertegenwoordigd.

Ik heb de indruk dat deze David op de UgENT aan het werk is en in de nabeie toekomst zelf een bloog zal opstarten. Ondertussen kan hij hier al wat komen spelen.

Bio.

Ik heb gisteren mijn fietsketting gesmeerd met olijfolie (de kruipvariant was leeggespoten). Dezelfde dag at ik sla met notenolie.

Rij ik nu biologisch?

Verhaal.

Eens wat langer. Voor de liefhebbers.

Continue reading ‘Verhaal.’

Stads trip.

Ik volg de wijze raad van Dimi op en wissel mijn pc scherm in voor het echte leven.

Ik ben een dagje op vakantie in het exotische Schaerbeek en wou even laten weten dat er hier veel vriendelijke moslims zijn.

Tot na het weekend. (Want het weekend staat gelijk aan de madame in Antwerpen en geen internet aldaar.)

In de fik.

Uit het archief: de foto’s van “Leuven in Scene.” Ik zag ze bij Pieter Jelle staan en viste de mijn op uit de oude doos.

Zelf had ik enkel pic’s genomen in het stadspark, Pieter Jelle heeft er ook nog op andere plaatsen. Ik analoog, hij digitaal. (al in 2003!)

Bij het zien van zijn profiel was ik even verbaasd. Een andere Leuvense Pieter, die ook 24 is en zich toespitst op fotografie en internet.

Impossible quoi? Misschien ben ik dan toch een beetje asociaal, want anders hadden we elkaar al moeten kennen.

Leuven in Scene.

Watou 2005.

Moeder en vader zijn naar de poëzie zomer van Watou (nous le passage) geweest. Ze hebben er met de wagen twee uur over gedaan.

Zelf wil ik ook nog gaan, liefst met de trein, want dat is toch altijd een beetje reizen.

Charlotte uit het verre Veldegem (W-VL) maakte me alvast één illusie lichter. In deze uithoek van het land geraak je niet per openbaar vervoer.

Om ons moeder ondertussen te verbazen zocht ik even de website van dit gebeuren op. “Amai, dat staat op het internet,” was haar reactie.

Ik ga me niet uitgebreid laten gaan over hoe gebruiksonvriendelijk en clumsy deze website in elkaar zit. Voor één keer niet.

Klik gewoon als een wildeman in het rond en je zal wel enkele plaatjes zien en sporadisch audiofragmenten beluisteren.

Kunst dient nu eenmaal niet om begrepen te worden. Gelukkig heeft de Standaard een apart dossier over Watou.

Elders op het web geraakte ik wel erg gemakkelijk aan mijn audiobrokken. De podcast van stadsdichter Ramsey Nasr (foto) welteverstaan en die mag er zijn.

En dit alles op slechts 4 seconden van bij mij thuis. Dankje Ramsey (foto), je bent een toffe peer. Als ik u ooit tegenkom, dan krijg je van mij een pintje.

:: Marriage (2004) Elmgreen & Dragset
watou

De limburg.

Terwijl ik met twee handen mijn avondeten stond te draaien, hield ik de telefoon tussen oor en schouder gekneld.

Mijn Limburgse connectie bracht me op de hoogte van plaatselijke gebruiken en rituelen.

Zo krijg je als man die de dertig behaalt, maar nog niet gehuwd is, een “offs” in je tuin geplaatst.

Pietel: Een Offs?
Limburg: Ja een Offs.
Pietel: Huh? Een Offs?
Limburg: Ja een Offs, het mannelijke van een koe. Een stier zonder klootjes.
Pietel: Aaah. Een OS!

Ondanks deze communicatiestoornis leerde ik dat je op een bepaalde leeftijd ook een nieuwe voordeur kan krijgen ( ? ), Abraham en Eva in de tuin worden gezet ( ? ), of je huis wordt versierd.

Geestige gasten, die Limburgse jongens en meisjes.

Ondertussen dacht ik aan een nieuw gerechtje dat ik dringend eens moest proberen: offsetong!

Mechelen.

Tussen Leuven en Antwerpen (blogt) ligt Mechelen. Daar hebben ze nu ook hun MechelenBlogt.

Deze foto is door het treinraampje genomen, terwijl de ene helft van de coupés naar Sint-Niklaas werd gesjacherd en de anderen richting centrum van de wereld *ehum* werden gekatapulteerd.

Waar moet ik mijn aanmelden om een foto voor MechelenBlogt in te zenden? Ik vond geen Flickr groups en dergelijke.

View on Mechelen. (out ouf train)

Op “en nu even ernstig” kwam ik in de comments een vrij ergerlijke en onbekende persoon, tegen die zich “homie” noemt. (geen weblink) Hij zevert iets over een mogeljike LeuvenBlogt en doet in het algemeen net iets te fars.

Die Dominiek van hierboven, is dat die gast met zijn uitgeblust blogfabriek? Toontje lager hé jongen, uw commercke bleek ook maar een heel kort schertske. Toch lulludiek vanwege de nonsymboliek.

Als het aan zulke schertsfiguren wordt overgelaten, kan ik echter alleen maar hopen dat LeuvenBlogt nog lang uit blijft.

Hun zelverklaarde lancering op vrijdag 13/5 hebben ze alvast rijkelijk gemist. Google maakt me ook niet wijzer.

En ja ik heb een dikke nek, nu goed?